Original scan
Original memorial-book scan 34
Book text
Passage 1OCR · respaced for reading · source chars 0-1307

30 דרא ה יט שין טויגא ון עס געווארפן אין דער לופט און גע&אטשט מיט די הענט אין טויג, ביז עס האט זיך אויסגעפאטשט און אויס־ געפארעמט א גלאנציקער ׳קײלעכדיקער לעבל ברויט׳ װעלכן זי פלעגט ארײנזעצן אין הײמען אוױון צום אויסבאקן. מיט 2 שעה שפעטער האט די באלעפאםטע ארויסגענומען פון דעם אוױון דעם געבעק, ברויט, װאם פלעגט פארשמעקן דער שטוב. דער דאזיקער קארענער ברויט האט געקענט ליגן לאנגע װאכן, און װאס עלטער ער איז געװארן, אלץ מער געשמאקער און בא׳טעמ׳טער איז ער געװען. דאס רוב ײדישע פאמיליעס האבן געהאט שטײן א זעקעלע װײס מעל, דרײ ׳נולעקע, װאס דער אגולניק פלעגט ארײנ־ װארפן אין די הײזער אוי ףבארג, אויסצוצאלן. איז געװען װאם ארײנצושיטן אין דער מולטער. א חוץ חלה אוי ףשבת, נאמסקער געסל, װ ו עס איז געװען די פאסט און די שולע ״מװיה״ פלעגן די בעל־הבית׳טעס אנבאקן מילכיקע און פארעװע קיכל! אויסבאקן שײנע קוילעטשן און פלאדן אוי ףױם־טוב: פײגלעך אוי ףראעו־השנר.! לײטערס אוי ףױם־כיפור! הענט אוי ף הושענא רבה ז המן־טאשן ז אנמאכן לאקשן און פארפלא.א.װ. אמא ל אין א נאװינע, אז עס האט זיך פארגלומט, איז מען געלאפן צום בעקער קויפן אוי ףאנבײםן א פאר פרישע בײגל, א רעטשענען הולניק, א פלעצל, א געבײטלטן לעבל ברויט. פארדינפט ן פון אײנשפארונגען

passage_f33e6e886e3840d71fd44b44
Passage 2OCR · respaced for reading · source chars 1309-2436

הײנט װיפיל האט מען פארדינט פון דעם װאס מען האט אײנגעשפארט? אויב א פאלױוענער, אדער ליימענער טעפעלע צום קאכן — < און צום מערסטן האט מען גענוצט לײמענע און פאלױוענע טעפלעך — האט געכאפט א שפאלט, האט מען אים גישט ארויםגעװארפן. מען האט אים אײנגעדראטעװעט און װייטער געקאכט אין אים ביז די דראט איז דורכגע־ ברענט געװארן פון פײער. דאס דראטעװען טעפלעך איז גע־ װען זעער פאפולער אין גאנצן געגנט. עס איז אויך געװען דער מנהג, אז אין זומער זאל יעדער אײנער אנגרײטן א קאמסטער, א קלאפטער, האלץ פון 12 קליטקעס (■פורן) אויף צו באהײצן די שטוב אין װינטער. קײן דירות־פראבלעם איז איבערהויפט נישט געװען. כמעט יעדער אײנער האט געהאט זײן אײגענע הויז. און האט אימיצער געדארפט דינען א דירה האט ער עס געקראגן פאר א שיבוש. איז, אז עס פלעגט קומען װינטער, װען די װעגן זײנען געװען פארשאט מיט שניי און דער פראםט האט געסמאליעט די אויערן, און די פרנםו ת פלעגן װערן שװאכער, אדער גאר־ דער נײשטאט. — פון רעכטס: ש. פעלדמאן, ב. װארשאװסקי, א. זלאטניק גישט, האט מען זיך באנוגנט מיט דעם אגגעגרײטן פון זומער.

passage_84e852e2dd157cff1b7f722a
Passage 3OCR · respaced for reading · source chars 2438-3032

אין די װינטערדיקע, לאנגע אװנטן פלעגן די ײדישע טאטע ס פארברײנגע ן עטלעכ ע שע ה מע ר אי ן ד י בתי־מדרשי ם או ן ד י מאמע ס פלעג ן ב ײ דע ם שײ ן פו ן נאפט־לעמפעל ע פליק ן ד י פעדער ן פו ן ד י גענ ז אוי ף אנצופיל ן נײ ע קישענ ם או ן פערענע ס פא ר ד י פאמיליעס, אמא ל אוי ך צ ו געב ן ע ם אי ן נד ן אויםגעגעבענ ע קינדער... דא ס מצות־גאק ן אי ן ד י שװאלניע ס א פא ר װאכ ן פא ר פורי ם פלעג ן ד י דראהיטשינע ר בעל־ הבית׳טע ם װער ן זײע ר אקטױ ו מיט ן צ ו גרײט ן דע ם פםח. אי ן אל ע ײדיש ע היתע ר פלעג ט מע ן שאב ן בוראקעם, װאש ן ד י גרויסע, לײמענע, פסח׳דיק ע טע פ אדע ר שעפעלא ך או ן מע ן

passage_61388a8aa63ac0931f9dd9a1