340 דראהיטשין אויבן: אסתר שושאַ־ נאור שװארצבערג. אונטן: עפשטײן, לעװ (לײזער׳ס). אוקרא־ אינעץ (ישעיה׳ס). אלע אומגעקומענע הי״ד! גענישטערט דעם געגנגט אזן די מײדלאך נישט געפונען... אסתר, װעלכע האט זיך צוזאמען מיט מיר געראטעװעט, איז געשװאלן געװארן אויף איר גאנצן קערפער און זי האט מיט די חברים נישט געקענט גײן צו ראטעװען די מײדלאך. זי האט סײ װי סײ נישט געװוסט דעם װעג. אםתר איז שפע־ טער געזונט געװארן. איך בין געליגן אין גרוב שטארק קראנק. די װײטאגן און די שמערצן װאם איך האב געליטן פון די פים איז נישט צו באשרײבן. מײן לעבן בלײבן האב איך צו פארדאנקען א קריסט, א ״םאבאטניק״ (א םעקטע קריסטן׳ װאם היטן שבת). דער דאזיקער םאבאטניק ■האט אונז אלעמען אםאך געהאלפן. ספעציעל האט ער פיל געטאן פאר מיר. א חודש צײט, טאג נאך טאג׳ האט ער מיר געברךכט א פלאש מילך׳ א שטיקל ברויט און חזיר־שמאלץ צו שמירן ימײנע פים׳ ביז איך האב געקענט ארא&שטעלן מײנע פים אויף דער ערד. דעם זעלבן װינטער זײנען מיר׳ א דאנק צװײ קריסטלעכע פארטיזאנער׳ געקומען אין קאנטאקט מיט א צװײטער גרופע ײדן פון יאנאװע, צװישן װעלכע עס האט זיך אויך געפונען שמואל עפעלבוים פון דראהיטשין. און די יאנאװער גרופע האט אונז צוגענומען צו זיך. דארט זײנען מיר שוין געװען ביז צו דער באפרײאונג.
א האלביארפאדראבערײאונגעזײנעןדידײטשןאפגע־ טראטןביזצוהדע םלעכאװיטשע ר קאנאל,אוןדיפארטי־ זאנערהאבןגעקראגןאבאפעלאפצוציעןקײןקאמין־קא־ שירםקאוןמירזײנעןמיטגעגאנגןמיטדיפארטיזאנער, נא ךדע ראבאפרײאונגהאבאיךזיךדערוװסט,אזדיצװײ פארלארענעחברים,דודושעפםל,האבןזיךגעװאלטדער־ שלאגןקי ץאגדעמערלעבןדראהיטשיןאוןדידײטשןהאבן ז ײגעכאפ טבײדערבאן־ליניע. דודהאטפוןגרויסשרעק באקומעןאהארץ־אטאקאוןגעשטארבאויפןארט...און שעפםלעןהאבןדידײטשןדער׳הרג׳עטאוןארײנגעװארפן זײןקערפעראיןגרוב,לעבןבאן־סטאנציע, דארטווואל ע דראהיטשינערקדושיםליגן... איךה^:זיךאויךדעתװםט,אזאיןדילעכאװיטשער בלאטעס׳בײאסטײגהײ,האטמעןגעפונעןדי5מײדלאך טויט...זײזײנעןגעלעגטאײנעלעבןדעראגדערער,אויס־ געגאנגעןאיןביטערעיםהריםפוןקעלטאוןהונגער...
[די נאמען פון די מײדלאך: פרײדל זאהן (לעכעװיטש), מינדל (דאװידגרודעק), חיה׳לע (13) און רבקה (18) טינט — שװעסטער פון דראהיטשין און נאך אײנע אויסגעגאנגע בײם סטײג הײ... צדוק, 16 יאר, האט געשטאמט פון יאליטש (?) בײ דראהיטשין. אסװרא איז געװען פון װלאדאװע. אסנה האט געארבעט בײ אװערבוךץ. משה מענדל גערשענהויז איז אן אײניקל פון חײם־בער און מלכה קראװעץ. א גוי האט דער־ צײלט צביה טענענבוימען, זי איז פארבײגעפארן דעם סטײג הרי האט רבקה זיך געבעט בײ איר זי זאל זי ראטעװען, האט זי מורא געהאט... אויפ צומארגנס איז די גוי געקומען מיט איר מאן צו די מײדלאך, אבער, צו שפעט... ז.ז. 333־335. װ.] [נו, װעט איר דאס פארגעסןי! קענט איר פארגעסן די טרערן און בלוט פון אונזערע ײדישע קינדערד! װעט איר פארגעסן אן די דײטשע רוצחים?! —נײן! קײנמאל נישט! קײנמאל נישט!! קײנמאל נישט!! ד.װ.]