92 דראהיטשין געזאלט ׳ גלייך װי די דײטשן װעלן אװעק ׳ איבערנעמען די מאכט. אויך אין דראהיטשין האט זיך גלייך אפגעיאװעט אן אוקראינישער קאמיםאר. װי נאר די דײטשן האבן פארלאזט דאס שטעטל, האט ער ארגאניזירט א מיליץ פון דארפישע שקצים און האט זיך פראקלאמירט אלם דער פארשטײער פון דער אוקראינישער רעגירונג. ער האט זיך געװענדעט צו די קךעמער ׳ אז זײ זאלן ארויםנעמען פאטענטן פאר זײערע קרא־ מען און האט אנגעהויבן פארשפרײטן אזקראינישע געל ט — ״קאבאנצעס״. זײן ממשלה האט אבער לאנג ניט אנגעהאלטן. עס האבן זיך געטראגן קלאנגען ׳ אז די פאליאקן גײען פון מערב און די באלשעװיקעס — פון מזרח. אין א שײנעם טאג איז דער אוקראינישער קאמיסאר נעלם געװארן. דראהיטשין איז פאר א קורסער צײט געבליבן אן קײן שום מאכט. מען איז געװען אויסגעשטעלט אויף די גרעסטע געפארן. עס האט זיך דאן בײ אונדז אין שטאט געגרינדעט א שטאט־קאמיטעט ׳ װעלכער האט ארגאניזירט א מיליץ פון ײדישע ױנגעלײט, װעלכע האבן געדארפט האלטן די ארדענונג אין שטאט און אויך דינען אלם זעלבםט־שוץ אין פאל פון אן אנפאל פון דרויסן. טו. די פויליש־כאלשעװיסטישע מלחמה

ד י קלאנגען, װא ס האב ן זי ך געטראגן, א ז ד י פאליאק ן װעל ן זי ך באגעגענע ן מי ט ד י באלשעװיקע ס האב ן זי ך בא ־ שטעטיקט. ד י פאליאק ן זײנע ן שוי ן געשטאנע ן אי ן קאברין, או ן ד י באלשעװיקע ם — אי ן פינסק. אי ן א געװים ן טא ג הא ט זי ך אי ן דראהיטשי ן באװיז ן א רײטער, א ״ראזװעדטשיק״, פו ן ד י באלשעװיקעם. ע ר הא ט אי ן מאר ק געהאלט ן פא ר ד י פאר ־ זאמלט ע א רעדע, אי ן װעלכע ר ע ר הא ט געמאלדן, א ז אי ן גיכ ן װעל ן ד א קומע ן ד י באלשעװיקע ם או ן ברײנגע ן פרײהײ ט או ן גלײכהײ ט פא ר אלעמען. אפגעזאג ט זײנ ע װערטע ר אי ז דע ר ״ראזװעדטשיק״ גלײ ך קורץ, נאכדעם, אי ן א מיט ן נאכט, אי ז אי ן שטא ט ארײ ן א ן אפטײלונ ג פו ן פויליש ן מיליטער, װעלכ ע האב ן אנגעמאכ ט א טומ ל אי ן שטאט. זי י האב ן געזידל ט דע ם שטאט־קאמיטע ט אך ן מיטנעמענדי ק מי ט זי ך דע ם אנפירע ר פו ן דע ר מיליץ,־• ־ האב ן ז ײ זי ך שנע ל צוריקגעצויג ן קײ ן קאברין. אי ן שטא ט אי ז װידע ר געװאר ן שטיל, אבע ר ני ט אוי ף לאנג.

* ״דער אנפירער פון דער מיליץ״, װעגן װעלכן דער חשוב׳ער מחבר שרײבט, איז געװען אשר שװארצבעדג, דער מוליאר. שװארצבערג איז געװען אין גרויס סכנה; די פא־ ליאקן האבן אים, אלס ״זשיד־באלשעװיק״, געדראט מיטן טויט. האט מנחם אװערבוך גענומען אויף זיך די מיסיע צז ראטעװען אשרץ. אװערבוך האט מיט גרויסער מסירת־נפש זיך דערשלאגן קײן קאברין און נאך מיפולער השתדלות מצד קזןברינער ײדן, — האט ער צוריקגעבראכט שװארצבערגן א לעבעדיקן אהײם, קײן דראהיטשין... — [די רעדאקציע.] די באלשעװיקעם האבן געהאלטן װארט. מיט עטלעכען טעג שפעטעr האבן זײ אנגעהויבן מארשירן פון פינסק צו באגעגענען די פאליאקן. זײ זײנען געפארן אויף פויערשע פורלעך, װאם זײ האבן גענומען אין די ארומיקע דערפער. עס איז ניט געװען קײן רעגולערע ארמײ. בסך־הכל האבן דורכגע־ מאשירט דראהיטשין עטלעכען הונדערט מאן, יונגעלײט, פיל אין צװײלע קלײדער, מיט די ״װינט^יוקעם״ אריבערגעװארפן איבער די אקסלען. בײ האראדעץ־אנטאפאליע, אויף דעם װעג צו קאברין׳ האבן זיך די צװײ פײנטלעכע מחנות באגעגענט. די באלשע־ פון לינקס: מנחם אװערבון, נזש ת מענזל מילנער און אברהם קראװעץ.

װיקע ם זײנע ן צעקלאפט געװארן פון די פאליאקן, װעלכע האבן שוין געהאט אן ארגאניזירטע ארמײ, װאם איז געװען אויםגעשטאטעט דורך די ״עלײם״, מיט די נײעמסטע כלי־ מלחמה, און דערצו זײנען די פאליאקן געװען אין א גרעסערער צאל. די באלשעװיקעם, דאקעגן׳ האבן קאנצענטרירט זײערע כחות אויף אנדערע פראנטן קעגן די באנדעס פון די װײס־ רוסן, װעלכע זײנען געשטיצט געווארן פון די ״עלײם״ . די אפטרעטנדיקע באלשעװיקעס האבן זיך :)!^געשטעלט אין דראהיטשין. אײן אפיציר, װאס איז געפאלן אין שלאכט, האבן זײ באערדיקט אין מיטן מארק מיט א מיליטערישן פאראד. די פאליאקן, װאס, זײנען נאכדעם ארײן אין שטאט, האבן דעם קבר אויםגעגלײכ ט מיט דער ערד, אזוי אז ע ם