German soldiers

... זיצנדיק אויף די שטיגן האב איך דערהערט, אז די דײטשע זעלנער גײען םון שטוב צו שטוב, ברעכן אויף די טיח און יאגן אלעמען ארויס אין דרויסן. באלד האב איך דערהערט װיא דײטש גײט ארויף אויף די שטיגן, וװ איך בין געזעסן. ער האט מיד געהײסן אויפהײבן די הענט אין דער הײך און געפרעגט צי איך האב נישט קײן געװער• ער האט אויפגעריסן די טירן פון די וװינונגען, זיך ארומגעקוקט אינעװײניק אץ דערנאד האט ער מיך באפוילן צו גיץ פארויס מיט די הענט אין דער הײך.

... װען מיר זענען אנגעקומען קײן אריאנענבורג׳ זענען אין יעדן װאגאן געװען דערשטיקטע און דערפרוירענע. אפילו דײטשע סאלדאטן זענען געװען צװישן די געםרוירענע.

... ך זע דאם שטעטל מיט זײנעם אויםזען, איך זע מײנע עלטערן, ברידער, שװעםטער, שכנים, םרײנד, חברים. איך זע װי קינדערלעך שפילן זיך. עם װערט אזוי גוט... מיטא מאל װערט מיץ חלום צעשטערט. מיץ שכן אדאם װעקט מיך אױף מיט זיץ ״דזשען דאברי״ און םרעגט מיךו נאך װאם ביםטו געקומען אד׳ערז ביםט געקומען שלאפן אויף דער קופע בלעךז ער נעמט מיך בײ דער האנט און פירט מיך איבער פוםטע פלעצער באװאקםן מיט גראז, װאם מאכן דעם אײנדרוק פון אן ארט, װו ם׳האט קיץ מענטשלעכער םום נישט גע־ טראטן. ער פירט מיך צו צי אן אלטן בוים אױף דעם מאגיםטראט־הויף און זאגט מיר1 דא האבן די געשטאפא־לייט יעדן אוונט צוגעפירטא גרופע יידן אץ זיי דערשאםן. ער װיתט מיר אויך די װענט, װאם זענען באפלעקט מיט ײדיש בלוט, בלוט םון די פיצלעך קינדער, װעמענם קערפערלעך די דײטשע םאדיםטן האבן אין די װענט צע־ שמעטערט... לענגער האב אײך שוין נישט געקאנט איבערהאלטן און איך האב מײן בא־ גלײטער געפרעגט: ״וװ זענט איר געװען״ז ער האט אראפגעלאזט דעם קאפ און מ־ר געענטפערט: ״דו ביםט גערעכט, נאר איך בין נישט שולדיק״... דעמאלט איז פאר מיר אלץ קלאר געװארן.