Original scanEvidence located
Original memorial-book scan 195
Book text
Passage 1normalized OCR · source chars 0-796

ספר לוקןןװ 191 ווען די ײדישע פאלקס־ביבליאטעק האט זיך איבערגעטראגן אין קאמינסקים הויז (לעבן קינא ״פאני״), איז זי געוואחא הײם פאר לוקאװער ױגנטלעכע אמ םאלקם* מענטשן. דארט האט מען תמיד געקאנט טרעפן חײם מאיר הײבלום אין דץ ברוינעם אויםגעריבענעם פאלטן. ביים ארויסגעבן די ביכער פלעגט ער מיט ציטערנדיקע הענט דורכקאנטראליח זײ, צי דארט איז נישט צעריםן קײן בלעטל. יעדעס בוך איז אים געװען טײער, װי דאם אײגענע לעבן. * צװיי פירקאנטיקע מערק האט די שטאט פארמאגט. איץ מארק איז געװען אנגעשטעלט מיט בײדלעך און םטראגאנעס, און ארום— פארבויט מיט צװײשטאקיקע היתערן דער צוױיטער מארק— דער ״בהמה־מארק״— איז געװען ארומגערינגלט מיט קלײנע פארטער־ הײזלעך און מיט אײן הויז פון צוױי שטאק— דאס הויז פון די נאװאשעלםקים.

passage_47c058ebcdb474ae664be91b
Passage 2normalized OCR · source chars 798-1920

פון דעם ערשטן מארק האט זיך אװעקגעצויגן די צענטראלע גאס, כענטשינסקיעגא. רעכטם— די מעזריטשער גאם, דעם רבס געםל, די שיל־גאם. אין אט די גאםן האט געװױנט די ארעמקײט פון שטעטל און בלויזא קלײנער טײל פון די בעםער םיטואירטע (אויף כענטשינסקיעגא). פון איץ דיט פונעם בהמה־מארק זענען געװען דאם ״גרויסע בית־מדרש״ און דאס ״חוק־בית־מדרש״, די שיל, דאם קליינע בית־מדרזןול, די מקווה, וװ עס האט געקיניגט מרדכילע בעדער, אוןא ביםל װײטער— דער אלטער בית־עולם מיטן האלב־פארזונקענעם שטיץ. ארום אט דעם שטײן האט זיך געװעבטא לעגענדע װעגןא חתן מיטא כלד״ װאם זענען דארט געװארן אײנגעזונקען... און ארום האבן זיך געפוננען די חדרים: פון משה־קיװע, פון אפרים מעזריטשער, פון קליעעם מרדכילע, פון ״קאצקער״. * דאס קלײנע טײכל שקיי האט זיך געיחוסט דערמיט, װאם עס פאלט ארײן אין בוג... דער שאסיי, וואם האט זיך געצויגן פץ ראחינער װעג, האט געפירט קײן לובלין, און— פץ דער צוױיטער זייט— קיץ שעדלעץ—װארשע. דער װעג האט אויך אראפגעפירט צו דער באן־םטאציע. שפעטער האט מען דעם באן־װעגא נאמען געגעבן אלעיא קאשטשושקי.

passage_321f2522d2840f3ab7f04089
Passage 3normalized OCR · source chars 1922-2615

אין מיטן פון אל. קאשטשושקי איז געשטאנען די גרויסע פאראװע מיל, װאם האט געהערט צו די צוױי ברידער ראזען און צו בערל בארענשטיץ. די מיל איז געװעןא פיר־ שטאקיקע, אץ פץ פארנט איז געװעןא הילצערן הייזל, וװ עם האבן געװוינט די ראזענם. אויף דער הילצערנער פאנק פלעגט מען שטענדיק זען זיצן די צוױי טעכטער פון די ראזענס. אויפן הויף, פאר דער מיל, האט מען שטענדיק געזען פויערים. אבער פץ פורים ביז פסח איז די מיל געװען בלויזא יידישע. דער יידישער מילנער מיט זיץע גויישע געהילפן האבן געכשרט די מיל אויף פםח אונטער דער השגחה— פריער פונעם דײן פסחל דעם רבם אץ שפעטער— פונעם דיץ צוזאמען מיטן רב אהרן נטע פרײבערב

passage_8e4f6bcc1150cc5b90319705