202 םפר לוקאװ םאטאגראםירן פארא גענעראל,א באנדיט,א פיראט.א דאנק מיגדאלם בילדער קאן איך איצט קוקן אין מײן אלבום און לכל־הפחות זען די פנימער פץ מײנע חברים און םרײגד, װאם זעגען אומגעקומען. שוין דער נאמען זײנער איז נישט געװען קיץ געװײנלעכער. ער האט געקלונגען העברעיש: מגדל. אויך זיץ אויםזען איז געװען אן אימפאנירנדיקער: שװארצע האר, שװארצע װאנםעם אוןא זײער װײם פנים. אויך זיץ אופן פון רעדן איז געװעןא ביםל אן אגדערער װי בײ די אנדערע. ער איז געװעןא מענטש מיטא גאלח הארץ. װען עם םלעגט קומעןא ציוניםטישער שליח אדער רעפערעגט, פלעגט ער אײגשטיץ בײ אים. ער איז געװען נישט קיץ פדומער, אבער װען ער האט געהאט יארצײט, איז ער געזעםן אין בית־מדרש און געלערנטא פרק משנױת. מיגדאל איז װײט גישט געווען קײן גביר, אבער ער האט זיך אנגעשטרענגט און געשיקט זיין זון לערנען אין חיפהר טעכניקום. ער איז דאןא געוויםע צייט געװען ביי מיר אין שטוב. צום באדויערן איז ער געװען פיזישא שװאכער, דער קלימאט האט אים נישט געדינט. ער האט געבענקמ אהיים, וװ מ׳האט אים זייער געבאלעװעט. ער איז אהיימגעפאח פאר דער מלחמה. דער גורל האט געװאלט, אז עם זאל נישט בלייבן קײן זכר פון די מיגדאלם. די3 פריזיערס, די ברידער ראזענשטאק
3 ברידער זענען זיי געווען: אלטער, ניםקע און הערשל. אדער איינער פון זיי האט געהאלטןא פריזיר־געשעפט אין באזונדערע פונקטן פון שטאט. דאם פאך האבן זײ געירשנט פון פאטער, מרדכי ניםקעם. ער איז געוועןא שײנער מאן מיטא וױיםער ברײטער בארד. מען האט אים גערופן מרדכי פעלדשער. אויב עמעצער איז קראנק געװארן, פלעגט מען קודם־כל רופן אים, מרדכי פעלדשער. די ווייבער האבן שטארק געגלייבט אין אים און געזאגט, אז מיט מרדכין גייט מיטא מלאך. מיר אבער, די קליינע קינדער, האבן אויף דעם מלאך געקוקט מיט שרעק. מיר האבן געװוםט, אז דארט װו ער קומט, הייבט זיך אז אן ענין מיט באנקעם, מיטא קאנע, מיטא לעפל אין האלדז און נאך אזעלכע //אנגענעמע״ זאכן. איך געדענק גוט ר׳ אלטערם פריזיערניע אץ אים אלײן. דאם געשעפט האט זיך געפונען צחאמען מיט דער וװינונג. װען מ׳האט פון דרויםן געעפנט די טיר, האט זיך אפגערופןא גלעקל. איןא מארק־טאג, אדער דאנערשטיק־פרײטיק, איז דארט געװען פול מיט פאציענטן, און אחח דעד גאנצער משפחה האט נאך געארבעט אן ארבעטער ״אױף פראצענטער״. איך בין געװעןא חבר פון ר׳ אלטערםא זון און מיר איז אפט אױםגעקומען צו זיצן אין דער פריזיערניע. איך האב ליב געהאט צו הערן ר׳ אלטערן דערצײלן זײנע מעשיות. אויסער דעם פריזירער־פאך האבן די דרײ ברידער ראזענשטאק זיך פארנומען