נ. ב. אין די פארכטיקע טעג באלד נאכן ערשטן דאווענען אין ראש חודש אלול האט דער שומר צוגעװיסן געטאן, אז עס דערנענטערן זיך די ימים נוראים. קודם כל האבן זיך גענומען גרייטן די חזנים און בעל־תפילות: אפרים מעזריטשער פון אלטן בית מדרש, גרשון פלוג םון דער גרוי• סער שול, משה אהרן ליס׳יביקער פון חוק־בית־מדרש, מאיר משה יצחקס פון חיה שרהס בית־מדרש, יונה נוי און לייבל ווינער פון גערער שטיבל, שלמה מענדל פון אלעק־ סאנדער שטיבל, מרדכי מעכל פון פארצעווער שטיבל, בערל ישראל יצחקס פון מעז־ ריטשער שטיבל און הערש מענדל פװ״מזרחי״. אין די דאזיקע טעג האבן אויך די באלמעלאכעס אין די װארשטאטן אנגעהויבן אונטעחינגען ימים נוראימדיקע חזנישע שטיקלעך. דאס ערשטע ארט האבן פארנומען די שניירערס און שוסטערס, װאס האבן געארבעט ביז שפעט בײ נאכט. אין דעם חודש אלול האט אויך משה וואסערטרעגער געטאן וואס ער קען. מיטן טאג צוגלייך האט מען געהערט זאגן די תפילות מיט א בעטנדיק און פארזינדיקט קול, ווי ער װאלט ח״ו אפגענארט מענטשן און געבראכט האלב עמערס װאסער. אין דעם חודש איז ער געװארן א רודף שלום בײ די גאסן־הענדלער װאס פלעגן זיך קריגן. אפילו די קריסטן האבן געװוסט, אז אויב משה דאװנט אזוי פרום, איז א סימן, אז עס װעט שוין באלד זײן דער ײדישער ״נאװי ראק״ און ״סאנדני דזשען״.