Passage 1OCR · respaced for reading · source chars 0-736
חיה פרידמאן־פרישבײו, לאס־אנדזשעלע ס מײן אומגעקומענ שטעטל א, לוקאװ! שטעטל פון מײן קיגדהײט, צװישן דײגע טונקעלע װענט כ׳האבדיזון דערזען. אונטער מאמעס װארעמען בליק און טאטנם צארטן גלעט זענען דײנע ארעמע שטיבער פול מיט װארעמקײט געװען. גישט מיט רויזן איז געװען געבעט מײן װיגעלע, נאר מיט מאמעם פארזארגטע אויגן. ראזשיגקעס מיט מאנדלע און א גאלדן ציגעלע, זענען אץ אירע לידער איבער מיר ארומגעסלויגן. אונדזער טאטעם פארהארעװעטע, אין געראגגל סאר ברויט, ביז שפעט בײנאכט פארשװארצטע אין ענגע װארשטאט ן פלעגן אויסזונגען זײער האפענוגג אין נױט אין לידער פון גאלדסאדן, רײזן און עדעלשטאטן. שנעלער, האםערדיקער באװעג זיך דיהעגט, לײכטער צום םארטראגן װערן דיזארגן. 215
passage_8f2c10eb400f09e681ca354d