ססר לוקאו ר 217 בת דע ר גרױמןמער שונא הא ט מײן הײם חרוב געמאכט , גןןדקאפעח א װ קרעמאטאריעס םא ר אונת געצוגהן אין שרעקלעכע יסורים אונדזערע טײערסטע אומגעבראכט — ביז דער לעצטער לעבעדיקער ײד איז סארשוװנדן . געזוכט זיך צו ראטעװע ן הא ט מײן שװעסטער מיט מאן און קינה געבעטן א באהעלטעניש בײ קריסטלעך םרײנ ה מאנכע םו ן ז ײ ״לינקע / אנטוישסע, אויסגעלאכטע, סאריאגט מיט הינט ^ האבן אויסגעהויכט זייער לעצטן אטעם אין גיהנום טרעבלינקע . בישט אונטערגעגעבן זיך דעם טויט הא ט מײן ברודער ניסן מיט עקשנות און מוט געקעמפט סא ר זײן לעבן ; סיל מא ל ס װ טויט״טראנספארט זיך אװעקגעריסן אװ ד י האסענונ ג זיך צו ראטעווע ן ניש ט אויםגעגעבן . נאכגעיאגט און געכאפס האב ן אים די פוילישע שכנים , מיט װעמען צוזאמען לעבן געװען איז באשערט ׳ האבן ז ײ אים סא ר א פלאש בראנס ן געמײנע ם א סארפײניקס ן צו די דײסשע מערדער אומגעקערט . חײמל, דער ײגגסטער ברודער כמע ט נא ך א קיגד — אין װעלדער זיך געװאלגערט . שרעקלעך געליטן ו געפײניקס פון הונגער, קעלט און װינט — דעם גרויזאמען טויט אויך נישט אויסגעמיטן . די רוסישע ארמײען געװען שױן גאענ ט סו ן דאגען . מײן ברודער אין א גרוב באהאלסן מיט עסלעכ ע יאטה זעגען אויסגעדעקט געװארן סו ן פוילישע א.ק.*פארטיזאנע ה דערמארדעט געװארן סו ן ד י רוצחים גראגאכן .

זינט דעמאלט זענען אפגעלאסטן מיל יארן ־־־ ־ קיין קבר, קיין זכר נישט געבליבן װי זײער געבײן. אץ מײן װאנדערוגג א האלב עװעלט שוין אויסגעפארן ־־ ■ אץ אלע ערסטער יאמערס אץ מיר זײער לעצטער געװײן. איך װאלט איצטער אױף דײנע חורבות םוססע ־־ ־ לוקאװ״ םײן שסעסל — מײן מידן קא ס אנגעשפארס 1 דעם שסױבסון דײנע שװעלן סארװיסטע מיס מײנע ציסערגדיקע העגס אסגעשארס,