ססר לוקאור 217 בת דער גרױמןמער שונא האט מײן הײם חרוב געמאכט, גןןדקאפעח אװ קרעמאטאריעס םאר אונת געצוגהן אין שרעקלעכע יסורים אונדזערע טײערסטע אומגעבראכט— ביז דער לעצטער לעבעדיקער ײד איז סארשוװנדן. געזוכט זיך צו ראטעװען האט מײן שװעסטער מיט מאן און קינה געבעטןא באהעלטעניש בײ קריסטלעכע םרײנה מאנכע םון זײ ״לינקע/ אנטוישסע, אויסגעלאכטע, סאריאגט מיט הינט^ האבן אויסגעהויכט זײער לעצטן אטעם אין גיהנום טרעבלינקע. בישט אונטערגעגעבן זיך דעם טויט האט מײן ברודער ניסן מיט עקשנות און מוט געקעמםט סאר זײן לעבן; סיל מאל סװ טויט״טראנספארט זיך אװעקגעריסן אװ די האסענונג זיך צו ראטעװען נישט אויםגעגעבן. נאכגעיאגט און געכאפס האבן אים די פוילישע שכנים, מיט װעמען צוזאמען לעבן געװען איז באשערט׳ האבן זײ אים םארא פלאש בראנסן געמײנעם א סארפײניקסן צו די דײסשע מערדער אומגעקערט. חײמל, דער ײגגסטער ברודעה כמעט נאךא קיגד— אין װעלדער זיך געװאלגערט. שרעקלעך געליטןו געפײניקס סון הוגגעה קעלט און װינט— דעם גרויזאמען טויט אויך נישט אויסגעמיטן. די רוסישע ארמײען געװען שוין גאענט סון דאגען. מײן ברודער איןא גרוב באהאלסן מיט עסלעכע יאטה זעגען אויסגעדעקט געװארן סון פוילישע א.ק.*פארטיזאנעה דערמארדעט געװארן סון די רוצחימס גראגאכן.