סםר לוקאו ו 223 ר׳ זבולון מלמד מײן זײדע ר׳ זבולון אריה ע״ה, איז בײ אלעמען באװאסט געװען אלס ר׳ זבולון מלמד, טראץ דעם װאם זײט איך געדענק אים (פון די צװאנציקער יארן), איז ער שוין קײן מלמד נישט געװען. אבער אין די ילנגער יארן, איז ער געװען דער באװאסטער מלמד פון לוקאװ, װאם אלע עלטערע ילנגלעך האבן בײ אים געלערנט גמרא מיט תוםפת, און אלע לומדישע יונגעלײט אין לוקאװ זענען זיינע תלמידים געװען. אינצװישן, װען די קינדער דינע זענען געװארן גרויסע סוחרים אין דער איחן־בראנזשע, און די פירמע ״ברידער אריה״ איז געװען איינע פון די גרויסע פירמעס און געפירט געשעפטן מיט סוחרים פון אלע טיילן פוילן, האט ר׳ זבולון אויפגעהערט צו זײן מלמד, באקומען געהאלט פון די קינ־ דערם פירמע און עוםק געװען אין תורה ועבודה ועםקנוּת צבור.

זײן זון, ר׳ שמואלקע אריד״אי ז אײנער פון די גרויסע עםקנים, א ראטמאן און א דאזער אין דער גמינע און פון די ״אגודה״־אנפירער אין שטאט. זיץ צװייטער זץ, ר׳ לײבל, איז אויך אן עסק ן אין דער ״אגודה״ און אין געזעלשאפטלעכע אינסטיטוציעס. זיץ אײז־עם, מײן פאטער, ר׳ שמואל חיים םיראק א ע״ד״איז א דאזער אין קהילה און פון די אנפירער פון ״מזרחי״. אבער ר׳ זבולון געהער צום אלטן דור. ער איז גבאי פון דער תלמוד־תורה און פון חברה־קדישא און אויך אײנער פון די פארהערערס (בוחנים) פון דער שטאטישער ישיבד״אויך גבאי פון מעזריטשער שטיבל. ר׳ זבולון איז א שם־דבר אין שטאט, און װען אײד איז אין עת־צרה׳ קומט ער זיך אפרעדן זיץ הארץ פאר אים און ר׳ זבולון שאפט זיך א ״שותף״, מערםטנ ס ר׳ מעגדל פוריםאװער אדער ר׳ געצל מאנישעם, און זיי גײען ארוים איבערן שטעטל און שאםן א פאר הונדערט זלאטעם צו העלפן אײדן בשעת דחקו — חתונה מאכן א טאכטער, אדער אײנארדענען עפעס א פרנסה, אדער העלפן אײד װאם װערט קראנק ר״ל. באזונדער איז טיכטי ק ר׳ זבולון, װען דער מעזריטשער רב, זצ״ל, קומט אין שטאט אויף די ימים נוראים און מען דאר ף צוגרײטן קװארטיר און עסן פאר הונדערטער חסידים, װאם קומען צו פאח. דאן װערט ר׳ זבולון יונג און טיכטי ק לויפט און שאפט און בא־ זארגט אלץ אויפן בעסטן אופן. א גאנ ץ יאר זיצט ר׳ זבולון על התורה והעבודה חוץ זײנע געזעלשאפטלעכע ארבעטן.