סםר <וקזװ 369 צרות׳ ײײל איד האב געהאפט, אז מיט דער צײט װעל איד זיד באקענען מיט אנדערע פויערים אין דארו*׳ איד װעל אװעק צו עמעצן אנדערש און דעמאלט ײעל איד קענען אראפנעמען מײנע נאענטםטע פת װארשע. איןא צײט ארום האב איד טאקע געדונגעןא װויגונג אויףא קאלאניע נישט װייט פון אלעקסאנדראװ• איד האב אנגעשריבןא בריװ צו מײן משפחה קיץ װארשע, אז זײ זאלן קומען. די מאמע האט מיר געענטפערט, אז עס איז נישט מעגלעד ארויםצוגיץ פץ װארשעװער געטא, וױיל דאס געטא איז איצט שטארק באװאכט. אויסעד דעם, האט מיר די מאמע געשריבן, אז זי האט באשלאםן אין ערגעץ נישט צו פארן. נאכן טאטנס טויט איז איר אלץ אײנם. זי װיל שוין בעםער שטארבן אין װארשע און מען זאל זי באגראבן אויפן װארשעװער בית־עולם. אץ נאד האט זי מיר געשריבן, די מאמע, אז די שװעםטער ײיל אייד נישט אדוים פון געטא, און דער ברודער איז יאד נאד כמעט א קינד• איד בין ארומגעגאנגעןא דערדריקטע פון די צרות און דערבײ האב איד נאד געמוזט זיד היטן, אז קײנער זאל נישט זען מײנע טרערן. דאם װאלט דאד ארויסגערופן א חשי• איד האב כסדר געשיקט שפית־פעקלעד אין װארשעװער געטא און באקומען פון מיץ משפחה טרויעריקע ידיעות. איןא קורצעד צײט ארום האט די פאםט אוים־ געהערט אנצונעמען שפײז־פעקלעד קיץ װארשע. מיד האט אלץ שארםער געפײניקט דער געדאנק, אז מימע נאענטםטע גײען אוים פון הונגער.
איד האב װײטער גער,אט אויסצושטיץ צרות פון מיץ באלעבאםטע. אין דער ערשטער צייט, װען איד האב נישט געקענט, װי אנדערע פויערים, די ארבעט פון אויםױײסן די ווילדגעוויקםן, האט די פויערטע געשריגן, אז ײדן װילן נישט ארבעטן1 זײ האבן ליב קומען צום גרײטן. זי האט געטענהט, אז היטלער וועט שוין װיסן װאם צו טאן מיט די ײדן. יעת טאג האב איד געמוזט אויפשטײן4א זײגער אין דער פרי, כדי צו קאכן עסן פאר די חזירים, אויסרײניקן די קו־שטאל, צוגרײטן שטרוי אד״גל. אויף6א זײגער אין דער פרי האט געמוזט זיץ צוגעגרײט דער אנבײסן םארן באלעבאם. מיר האבן זײ געגעבן צו עםן זײער װײניק, אבער אליץ האבן זײ געגעםן מילד׳ םמעטענע, פוטער אץ אנדערע גוטע זאכן.א הונגעריקע האט מען מיד ארויםגעטריבן צו דער ארבעט אין פעלד. אין אװנט האב איד געמוזט ברענגען אין ארדענונג די גאנצע װירמשאפט, אבער עםן האט מען מיר נישט געגעבן צו דער זעט. עם איז געקומען שניטצײט. הײםע, זומעדדיקע טעג. םון טאג צו טאג ביו איד געװאח אלץ שװאכער איז איד האבן באשלאםן צו נעמען, אן װיםן פון די באלעבאטים, שטיקלעד ברויט. דאם ברויט האב איד אויפגעגעםן אין װעג צום םעלי׳ װעז איד בין געװעז אלייז• עם זענען אנגעקומען די טעג פון אויםגראבן די קארטאפל. מיר איז די ארבעט אנגעקומען שװער, אבער אין עטלעכע טעג ארום האב איד זיד אויםגעגלײכט מיט