םסר לוקאו ו 373 איך זא ל שױן ארױס פון איר שטוב׳ א נישט׳ װעט זי מיד איבערגעבן די דייטשן׳ און דאן װעל איך פון די שױן קריגן באצאלט פאר אלעמען׳ איך האב זי געבעטן׳ אז זי זאל מיר געבן כאטש א ברויט אויפן װעג. זי איז צו צו דער קאמאדע׳ אפגעשניטן א שטיק ברויט אװעם מיר צוגעװארפן װי א הונט. דאם איז געװען אין א שבת־אװנט. איך בין אװעק צום שכן נװשינםקי און אים דערצײלט׳ אז איך האב שוין פארלאזט די ארבעט און איך בעט ביי אים׳ אז ער זאל מיר לאזן איבערנעכטיקן ביי אים די הײנטיקע נאכט. ער האט מסכים געװען׳ פארשטײט זיך׳ אז ער האט נישט געװאוסט׳ אז כ׳בין א ײדישע. אין דארף גאלאמבקי

צו מארגנם ׳ זונטיק ׳ גאנץ פרי ׳ ביואידאװעק אינעם דארף גאלאמבקי. דאם איז געװען 5 קילאמעטע ר פװאלעקסאנדראװ. נוזשינםקים ברודער האט מיד גלײד צוגע־ נומען׳ זיװ פרוי האט מיד אויסגעפרעגט פון װאנעז איך בין. איך האב זײ דערצײלט׳ אז איך שטאם פון פויזנער געגנט׳ אז מײנע עלטערן האבן די דײטשן דערמארדעט. איך האב בלױז א מומע׳ אבער איך קען בײ איר נישט זיװ׳ װײל זי איז זײער אן ארעמע. דערפאר בין איך געקומען אהער ארבעטן. װען זי האט מיד געפרעגט אויף א דאקױ מענט׳ האב איך איר דערצײלט א צוגעגרײטע מעשה׳ אז בעת די דײטשן האבן דער־ הרגעט מײנע עלטערן׳ האבן זײ צוגענומען אײד מײנע דאקומענטן׳ די באלעבאםטע איז געװען זײער א גוטע. זי האט זיך זײער איבערגענומען מיט מײן געשיכטע אװי האט מיד בארױקט׳ אז זײ װעלן שוין עפעס מאכן מיט מיר. דער םאלטיס אין דארף איז א גוטער אװער װעט מיד נישט טשעפען. עס איז שוין געװען םעפטעמבער. איך האב געארבעט אין פעלד בײם קאפען קארטאפל. די נײע באלעבאטימ האבן זיך גוט באצויגן צו מיר. זײ האבן מיר געגעבן גוט צו עסן. איך האב אנגעהויבן בעסער אויסצוזען. די באלעבאםטע האט מיד געלויבט פאר די שכנים און זײ דערצײלט װעגן מײן ארבעטזאמקײט.

זי׳ די באלעבאםטע מײנע ׳ איז געװען זײער א פרומע. יעדן זונטיק איז זי געגאנגען קײן לוקאװ אין קאשטשא ל אריץ. זי האט אײד אכטונג געגעבן אויף מיר ׳ אז איד זאל זיד צלמען װען מען דארף. זי האט מיר יעגעבן א מתנה א קלײן צלמל איז איד האב עם אנגעטאן אויפן האלדז. אפט האב איד געמוזט מיטגי װ מיט איר אין קאשטשא ל אױװ׳ אין לוקאװ. איד האב דעמאלט זײער מורא געהאט ׳ אז עמעצער זאל מיד דארט נישט דערקענען. אין קאשטשא ל האב איד זיד גוט צוגעקוקט צו אלץ װאם זי טוט און איר נאכגעטאן • איד האב געקוקט אין הײליקן ביכל און געבעטן ׳ אז קײנער זאל מיד נישט דערקענען. מיװ באלעבאםטע איז געװען שטארק צופרי חפװ מײן פרומקײט אװ זי האט װעגן דעם דערצײלט איר מאן גאנצע געשיכטעם. אויפן װעג זונטיק אין שטאט ארי װ איז מיר אויסגעקומען פארבײצוגי װ די געטא ־