יעדן טא ג זענע ן געקומע ן פויערטע ם אי ן װאלד ארײ ן קלויב ן יאגעדעס. זענע ן מיר ניש ט זיכע ר געװע ן מי ט אונדזע ר לעבן. מי ר זיצ ן א גאנצ ן טא ג אי ן ״סכראן״ או ן האב ן מורא ארויסצוגײ ן אוי ף דע ר לופט. אי ן באהעלטעניש אי ז הײ ם או ן דושנע, אבע ר קײ ן עצה דערצ ו האב ן מי ר נישט. אונדזע ר לאג ע װער ט ערגע ר מי ט יעד ן טאג, װײ ל ד י יאגעדע־קלויבערס קומע ן ארי ץ װא ם טיפע ר אי ן װאל ד ארײ ן או ן קענע ן אנטדעק ן דעם בונקער. עס אי ז שוי ן געװע ן סו ף ױלי. באל ד הויב ט זי ך שוי ן א ן דע ר שני ט אוי ף ד י פעלדער. מיר פארלאז ן דע ם װאל ד או ן באר,אלט ן זי ך אי ן הויכ ן קארן, װא ם װאקס ט ניש ט וױי ט פון װאלד, אבע ר אוי ך פו ן דאנע ן מו ז מע ן װא ם שנעלע ר אנטלויפן, װײ ל פויערי ם גײען פארב ײ אונדזע ר פעל ד או ן קענע ן אונד ז באמערקן• אין אײנע ר א נאכ ט זענע ן מיר, נא ך פארקזידענ ע װאנדערוגגען, אנגעקומע ן אי ן קאמנאצקער װאלד. אפש ר װע ט ד א זי ץ זיכערע ר או ן מי ר װעל ן קענע ן זי ך באהאלט ן — האבן מי ר געטראכט. עם אי ז שוי ן דע ר חודזן ו אקטאבער. מי ר געפינע ן זי ך אי ן װאלד. מי ר האב ן אוי ך זיך אויסגעבוי ט א באהעלטעניש. אי ן װאל ד אי ז קאלט. פא ר טא ג באװײז ט זי ך א װײסע ר שראן אוי ף ד י בײמער. דער װאלד, װ ו מי ר באד׳אלט ן זי ך אויס, אי ז ניש ט קי ץ גרױםער. אי ן זעלב ן װאלד געפינע ן זי ך אוי ך פארטיזאנע ר — אקאװצעם, מי ר היט ן זי ך פא ר ד י או ן האבן פא ר ד י מורא, וױי ל ז ײ הרגענע ן ײדן•