סםר לוקאו ו 427 געטראגן, האט צו גאנסקין זיך געוואנדט זיץ קאמאנדיר, א פארוטשניק׳, און צו אים געזאגט > — נעם די װאגנס מיטן בעסטן פראװיאנט פון פולק, טיי, צוקער, פאפיראמן און פאר אין דער ריכטונג פון לובלין—לוקאװ. בערטשע גאנסקי האט אזוי געטאן און װער איז געפאװן אין דער ריכטונג פון לוקאװ. ערב יום־כיפור איז ער אנגעקומען קיין פארטשעװ און באשלאסן דארט איבער־ צװארטן ביז נאך יום־כיפור. דורכגייענדיק דאס שטעטל האט ער דערהערט װי אײן פרוי קלאגט זיך פאר דער צװײטער, אז עס איז נישטא קײן ליכט צו בענטשן. בערטשע האט תיכף אראפגענומען פון װאגן א קאסטן ליכט און צעטײלט צװישן אלע פרויען. די װיבער האבן געטענד׳ט, אז דאס איז נישט קײן מענטש, נאר א מלאך פון גאט. און װען בערטשע האט צװישן די פרויען צעטײלט אנדערע שפײז־פראדוקטן, האבן זיי אים גע־ װינטשן דאס אײביקע לעבן. די ברכות זענען אבער נישט מקוים געװאת. אהײמגע־ קומען, האט בערטשע נאך באװיזן חתונה צו האבן, אבער באלד דערנאך איז ער דערשאסן געװארן ביי זיץ אײגענער שטוב דורך א פאלקסדײטש נוימאן.