םםר לוקאוו 513 מען פמ פערםיע האבן דערציילט, אז פאר די יידישע זעלנער פמ דער פוילישער ארמיי איז פאראןא מעגלעכקייט צו אנטלויפן פון טעהעראן קיץ ארץ־ישראל. דאם װערט אין געהײם אדורכגעפירט דורך קיבח־חברים פון ארץ־ישראל• לײדער בין איך נישט דערפארן. אין װעג בין איד קראנק געװארן און מען האט מיך אװעקגעפירט איןא מיליטערישן שפיטאל אין טאשקענט׳ ראטן־פארבאנד. איןא צײט ארום בין איך פרײװיליק אװעק אין דער פוילישער ארמײ׳ װאם איז געשאפן געװארן דורך װאנדא װאשילעװםקא. איך בין געװען אין ערשטן פײער מיט דער ארמיי הינטער לענינא. מיר האבן געקעמפט קעגן די דײטשע מערדער מיט דער גרעםטער איבערגעגעבנקײט. מיר האבן זיך נוקם געװען אין די רוצחים און זיי צע־ שמעטערט. די ײדישע םאלדאטן זענען געװען שטאלץ׳ װאם די האבן געהאט די מעג־ לעכקײט צו קעמפן קעגן די דײטשן. נאך דער שלאכט האבן מיר באקומעןא קורצן אור־ לויב. מיר זענען זיך צונויפגעקומען און יעדער אײנער האט דערצײלט פרטים פון קאמף• אט דערמאנט זיך מיר אזא פאל:
אײן מאל האט מען מיך געשיקט אויף אויםשפיר צוזאמען מיט בארקאװםקין׳א פאליאק. אין װאלד האבן מיר באמערקט צוױי שאטנם. מיר האבן זיך אװעקגעלײגט אויף דער ערד און זיך אײנגעהערט צו זײערע רײד. זײ זענען געגאנגען לאנגזאם׳ טראט בײ טראט. װען זײ האבן זיך דערנענטערט צו אונז אויףא מהלך פון עטלעכע מעטער׳ האב איך זיך אפגעריםן פון ארט׳ אויםגעשטרעקט צו זײ דעם אויטאמאט אוןא געשרײ געטאןנ ״הענדע האך׳ שמוציגע באנדיטן:״ די דײטשן האבן נישט געשטעלט קיין װידערשטאנד און באלד געװארפן אויף דער ערד זײערע ביקםן. מיר האבן זײ ארומגע־ טאפט׳ מײן חבר האט גענומען אײן ביקם׳ איך— די צװײטע׳ און מיר האבן אנגעהויבן טרײבן די דײטשן דורכן װאלד.
ביז צו דער אפטײלונג האבן מיר געהאט איבער דרײ קילאמעטער. די דײטשן האבן זיך כםדר געבעטן׳ אז מען זאל זײ נישט שיםן׳ אז זײ האבן אין דײטשלאנד פרויען אוד קינדער. בארקאװםקי האט געהאלטן׳ אז מען דארף זײ אויםן ארט דערשיםן און איך האב מםכים געװען מיט אים. מײן חבר האט דער ערשטער געגעבןא םעריע אויף זיץ דײטש און צו מיר האט ערא געשרײ געטאןז ״שים׳ גערעכט׳ דײנעם!״ איו אײן אויגנ־ בליק האב איך געעפנטא פײער אויפן צוױיטן דײטש. מיר האבן אראפגעצויגן פון זײ די שיך׳ די װארעמע םװעטערם און ארויםגענומען בײ זײ די םיגארעטן. װען מיר זענען צוריקגעקומען אין דער אפטײלונג און געמאלדן װעגן דער געשעעגיש׳ זענען מיר געװארן באשטראפט מיט5 טעג ״פאקע״(ארעםט). * טעג אץ נעכט זענען אדורך אין שלאכטן׳ און אזוי האבן מיר זיך דערנענטערט צו לובלין. נאכן באפרײען לובלין׳ איז געװאקםן אין מיר די פרײד׳ אז אט׳ אט׳ װעט אויד לוקאװ װעח באפרײט. און אזוי איז טאקע געשען.