יהודה בורשטײן אויפן פעלד פון מאלצינאװ דעם 6טן סעפטעמבער 1939,3 אזײגער נ. מ., האבן זיך איבער לוקאװ באװיזן דייטשע עראפלאנען און אנגעהויבן באמבארדירן די שטאט. איך האב שנעל געכאפט די קינדער און ארײנגעפירט די אין מיץ אויטא. אחוץ זײ, מײ פרוי און איך, האב איך אויך אויפגע־ נומען מיץ שװאגער ױסף זובראװיטש, מײנע פרײנד פח װארשע און אויך פרעמדע. מיץ מאשין האט געקאנט ארײננעמען30 פערזאן• איך האב זיך אומגעקוקט מיטן פנים צו לוקאװ און געזען, װי מיץ שטאט ברענט. איך האבא טרײב געטאן די מאשיז אץ אװעק— ביזן יאר 1946. * אין 1946, נאך8 יאר נע ונד, בין איך געקומען צוריק אהײם. דאס איז געװען אין חודש אפריל. נישט לאנג נאך דער באפרײאונג. די מאסן ײח, װאס האבן זיך אנגעהויבן אומקערן פון ראטן־פארבאנד, און אויך פװ די לאגערס און װעלדער, האבן אנגעהויבן זוכן די נאענטע,א קרוב,א פרײנד. צוזאמען מיטא סך אזעלכע בין איך אװעק אין ײדישן קאמיטעט אין לאדזש, וװ עס איז פארגע־ קומעןא רעגיסטראציע פון די לעבנגעבליבענע ײדן און מען האט געהאלפן בײם אפגע־ פינען קרובים אץ באקאנטע.
אין אײנער פון די רשימות האב איך געפונען דעם נאמען פון מײנערא קחינע גאטעסדינער, דער באאמטער האט מיר געזאגט, אז זי האט זיך געפרעגט אויףא פאמיליע בורשטיץ פון בעלגיע. איך האב אויפגעצאפלט< מײן ברודער ױסף בורשטיץ האט דאך טאקע געוװינט אין בעלגיע, איך האב געבעטן דעם באאמטן, אז ער זאל זיך פארבינדן מיט בעלגיע און אויב עס װעט דץ נײעס, זאל ער מיר צװויסן טאן קיץ װראצלאװ, אין ײדישן קאמיטעט׳ װו איך האב געארבעט. אויפן דריטן טאג האב איך דערהאלטןא טעלעגראמע מיטא מזל־טוב, אז מיץ ברודער ױסף מיט דץ פרוי אץ דינע3 קינדער זענען גיבליבן לעבן. ער פליט תיכף ארױס צו מיר. עטלעכע טעג נאכן באקומען די טעלעגראמע, איז מיץ ברודער ארײנגעפאלן צו מיר אין שטוב מיטא געוױץ. מיר האבן דך געזעצט שבעה אױףא שעה נאך אונדזערע נאענטע. מיר האבן באשלאסן, נאכן אפרועןא טאג, צו פאח קיץ לוקאװ. איך האב זיך פאחארגט מיט געװער (װי דער לײטער פץ דער װירטשאפטלעכער 528