יהודה בורשטײן אויפן פעלד פון מאלצינא װ דעם 6טן סעפטעמבער 1939, 3 אזײגע ר נ. מ., האבן זיך איבער לוקאװ באװיזן דייטשע עראפלאנען און אנגעהויבן באמבארדירן די שטאט. איך האב שנעל געכאפט די קינדער און ארײנגעפירט די אין מיץ אויטא. אחוץ זײ, מײן פרוי און איך, האב איך אויך אויפגע־ נומען מיץ שװאגער ױסף זובראװיטש, מײנע פרײנד פח װארשע און אויך פרעמדע. מיץ מאשין האט געקענט ארײננעמען 30 פערזאן • איך האב זיך אומגעקוקט מיטן פנים צו לוקאװ און געזען, װי מיץ שטאט ברענט. איך האב א טרײב געטאן די מאשין אװעק — ביזן יאר 1946. * אין 1946, נאך 8 יאר נ ע ונד, בין איך געקומען צוריק אהײם. דאס איז געװען אין חודש אפריל. נישט לאנג נאך דער באפרײאונג. די מאסן ײח, װאס האבן זיך אנגעהויבן אומקערן פון ראטן־פארבאנד, און אויך פװ די לאגערס און װעלדער, האבן אנגעהויבן זוכן די נאענטע, א קרוב, א פרײנד. צוזאמען מיט א סך אזעלכע בין איך אװעק אין ײדישן קאמיטעט אין לאדזש, ווו עס איז פארגע־ קומען א רעגיסטראציע פון די לעבנגעבליבענע ײדן און מען האט געהאלפן בײם אפגע־ פינען קרובים אץ באקאנטע.
אין איינער פון די רשימות האב איך געפונען דעם נאמען פון מײנער א קחינה גאטעסדינער, דער באאמטער האט מיר געזאגט, אז זי האט זיך געפרעגט אויף א פאמילי ע בורשטיץ פון בעלגיע. איך האב אויפגעצאפל ט < מײן ברודער ױסף בורשטי ץ האט דאך טאקע געװױנט אין בעלגיע, איך האב געבעטן דעם באאמטן, אז ער זאל זיך פארבינדן מיט בעלגיע און אויב עס װעט דץ נײעס, זאל ער מיר צװױסן טאן קי ץ װראצלאװ, אין ײדישן קאמיטעט׳ װו איך האב געארבעט. אויפן דריטן טאג האב איך דערהאלטן א טעלעגראמע מיט א מזל־טוב, אז מיץ ברודער ױסף מיט דץ פרוי אץ דינע 3 קינדער זענען גיבליבן לעבן. ער פלי ט תיכף ארױס צו מיר. עטלעכע טעג נאכן באקומען די טעלעגראמע, איז מיץ ברודער ארײנגעפאלן צו מיר אין שטוב מיט א געװױץ. מיר האבן דך געזעצט שבעה אױף א שעה נאך אונדזערע נאענטע. מיר האבן באשלאסן, נאכן אפרוען א טאג, צו פאח קי ץ לוקאװ. איך האב זיך פאחארגט מיט געװער (װי דער לײטער פץ דער װירטשאפטלעכער 528