612 םםר לוקן1װ צװײ ארעמע געטן׳א טיש מיט עטלעכע שטולן. די פארהאעען זענען געווען אויפגע• האנגען אויף שטעקנם. דער דלות אמ געלעגן םמ אויבן אויף. געװען זענען זײ4 שװעםטער. מרים איז געװען די עלטסטע. קײן םוטער האבן זײ נישט געהאט. דער פאטער איז געװעןא שטילער, גוטער מענטש. מיר פלעגן אפט זיד צונויפקומען בײ מרימען אין שטוב. מיר האבן געזונגען, געשפילט אין פאנטן. מרים האט ליב געהאט צו דערצײלן װעגןא ביכל, װאס זי האט נאר װאם איבערגעלײענט. אײן מאל האט זי אונדז דערצײלט, אז זי האט געלײענטא בוך מיטן נאמען ״גראף מאגטע כריםטא״. זי איז געװען אין גאנצן פארכאפט פון דעם בוך, אבער מער װי די ערשטע טײל דערפון איז אין ביבליאטעק נישט געװען. איך האב געזאגט, אז איך האב דאם בוך ערגעץ וװ געזען. זי האט מיד שוין נישט אפגעלאזט, נאר איך זאל תיכף גיץ זען, צי דאם איז טאקע דאם בוך. מרים האט זיד נישט געקאנט דערװארטן און געלאפן מיר אנטקעגן׳ װעז איך האב געטראגן צו איר דאס גראבע צעריםענע בוך. זי האט אזש געטאנצט פון פרײד, גאך דעם װי מיר אלע האבן איבערגעלײענט דאס בוך, האבן מיר זיך פארשריבן אין ביבליאטעק און גענומען ביכער צום לײענען. אין גיכן איז מרים שומיק געװארןא מיטגליד פון קאמוניםטישן יוגנט־פארבאנד.א דאנק איר ארגאניזיר־פעיקײט איז געשאפן געװארן דאס ערשטע קאמױגישע קעמערל אױ לוקאװ•