66 םסר לוקאװ לוקאװער װארט׳ װידער אנגעהויבן דערשײנען אונטערא נייער רעדאקציע. דער הויפט־רעדאקטאר איז געװען פראפעםאר בארק,א ביאליםטאקער. ער איז געװען לערער פון רעליגיע. אין די פוילישע שולן און אויך אין גימנאזיע האט ער געלערנט רעליגיע מיט די יידישע קינדער. ער איז געװען אן ערודיט און ארויםגעגעבן עטלעכע ביכער אין דער העברעאישער שפראך. מיטארבעטער פון דער צײטונג זענען געװען: יצחק צוקערמאן, חײם מאיר הייבלום, שמעון שײנבערג, משה אליהו געװערצער, בנציון םקורקע, מאטל פעלדמאן, שלמה רובינשטיין, װאם האט זיך געחתמעט ש.ר.ן. ״דאם לוקאװער װארט״ איז דערשינעןא לענגערע צײט. * די שטאט לוקאװ איז געװעןא צענטער פון ײדישן רעליגיעזן לעבן און פון חםידות. אין שטאט האבן זיך געפונען שולן, בתי־מדרשים און פארשידענע חברהם, װי: חברה תהילים, חברה משנױת, חברה מקרא, פארשידעגע בעל־מלאכה־חברהם, די חברה תפארת בחורים. עם זענען אויך געװען חםידים־שטיבלעך פון פארשידענע רבים. און נאטירלעך— חדרים,א ישיבה,א תלמוד־תורה. פון די אלע ערטער האט זיך תמיד געטראגן דער ניגון פון לימוד התורה.
אין די לעצטע יארן פון 18טן יארהונדערט איז רב אין לוקאװ געװען ר׳ מאירל פון קראקע,א גרויסער תלמיד־חכם אוןא גרויםער קפדן אין ײדישקײט. ער האט נישט דערלאזט צו קיין צוזאמענשטויםן צװישן חסידים און מתנגדים. ער האט אויך געקענט דערלאנגעןא פאטש דעם, װאס האט אים נישט געפאלגט. שפעטער האבן די קהילה־ פרנםים אויפגענומען אלם רב דעם װאליער רב. דער נײער רב האט באזירט זײן טעטיקײט מיט עפענעןא ישיבה אין גרויםן אלטן בית־מדרש. דארט האבן געלערנט בחורים פון נאענטע און װײטע שטעט. זײ זענען געװארן באזארגט מיט ״עםן טעג״ און מיט נאכטלעגער ביי פארשידענע בעלי־בתים. נאך עטלעכע יאר איז דעם װאליער רב געװארן שװער אדורכצוקומען מיט די פרנםים און ער האט פארלאזט לוקאװ. דאן האבן די בעלי־בתים זיך באמיט אראפצו־ ברענגען דעם בעלכאמאװער רב ר׳ שמואל שלמה בראן, װעלכער איז געװען רב די גאנצע צײט אין לוקאװ ביז זײן פטירה. ר׳ שמואל שלמה בראן איז געװעןא ױנגער מענטש, מיטא גוטמוטיקן שמייכל אויפן פנים און ער האט שנעל זיך דערװארבן די סימפאטיע צווישן אלע שיכטן פון דער באפעלקערונג, ער איז אויך געוועןא גלענצנדער רעדנער.
אין יאר1934 איז דער רב ר׳ שמואל שלמה בראן נפטר געװארן. די לעצטע14 יאר פון זיין לעבן איז ער געװען קראנק. אין יאר 1920, װען די האלערטשיקעם זענען באפאלז ײח אין לוקאװ, איז דער רב אװעק אין דער םטאראסטװע זיך משתדל זײן פאר זײן עדה. צוריקגײענדיק האט ער באקומען פוןא האלערטשיקא שטארקן קלאפ אין קאפ און דערפון איז ער געװארן פאראליזירט. נישט געקוקט דערויף האט ער װײטער געפירמ דאם רבנות מיט דער הילף פון מורה־הוראה ר״ ישראל פינקלשטײן, און שפעטער— פון דץ אײדעם פםח ראזען.