פענסטערלעך פץ דער מיהל־ווערודיסט, אפשר קוק ט פון דארט ארויס בורקל... זי האט באהאלטן דעם פוס אין וואסער און זיך נאך טיפער איינגענעצט, אזש ביז די צוויי פארלייגטע צעפ זיינען נאס געווארן. ער קעהרט זיך איצ ט באק... אץ גרויען שטויב־מאנטל... שווימט ארוס, סוויסטשע ט... א ווא־ גאבונד... זי האט געשטופט דאס וואסער אהץ און צוריק, אץ געפילט א פארגעניגן פץ דער שווערער גלאטקייט פונעם וואסער. עפעס אזא גלאטקייט, ס'האט זיך איר געדוכט אז די כמארעס דארפן אויך זיך אזוי גלאט. ס'לעגט זיך אויף דער האנט אזוי רונד גלאט, און פלוצלינג ווערט עס גארנישט. "קראסנא". אז זי איז ארדסגעקומען האט שוין חנה געווארט אויף איר אץ געהאלטן ביים גיין, ווייל איר מאמע וועט איבערטראכטן. די זץ האט זיך אנגעהויבן אראפלאזן נידעריג צווישן די בוימער.

כמעט אלע ווייבערע זיינען שוין געהאט ארויס פורם וואסער. דאס געשריי האט זיך אנגעהויבן איינשטילן, א טייל האט שוין געגעסן דאס ברויט און פוטער, און אלדינגס איז געווען אז דפריש, די ודיבער האבן אלע געשמייכלט, און ס׳האט פון זיי געשמעקט דאס וואסער, די מיהל, אץ די פנימ׳ער זיינען געווען רוהיג. זיי האבן געהאט א גוט הארץ אויף דער גאנצער וועלט; מיט דער שכרטע, וואס מען האט זיך ערשט נעכטן געקריגט, האט מען זיך געוואלט איבערבעטן; געגעסן מיט אפעטיט דאס געשמאקע קארענע ברויט מיט קימעל, די זיסע קארשן, אץ געטיילט זיך מיט ווילד־פרעמדע. האבן זיי זיך געלאזט אויף די וועגן אהיים, טייל דורכן צודנטער, טייל דורך דער "בלייך". אז זיי האבן בעגעגענ ט די מאנסבילן אנקומען פון דער אנדערער זייט, האבן זיי אראפגערוקט די טיכלעך איבער די שטערנס. די מאנסבילן האבן געשפאנט פריש, קרעפטיג, זיך געאמפער ט גוטמוטיג איבערן ציוניזם אץ זיך געלאזט אהיים עסן וועטשערע. דאס גאנצע שטעטל האט זיך אפגעבאדן. דאם גאנצע שטעטל האט געשמעקט פץ וואסער, פץ מיהל, פון פריש ברדט מיט קארשן, און איז געווען חבר מיט איטלעכן...

רוכציאיזאהיים געגאנען מיט נעכער׳ן אץ דער מענדעליכע. פאר׳ן אוועקגיין האט זי געווארפן א לעצטן קוק אויף דער מיהל. פץ די בלינדע פענסטערלעך האט שדון ארויסגעוואונקען די נאכט. עפעם האט געפייפט, עפעס האט זיך גערירט צווישן די כוואליעס, וואס האבן זיך געיאגט פורם ראד... ביינאכט, זאגט מען, איז דאס וואסער ווארים ווי אקרופ, אבער ביינאכט האט מען זיך מורא צו באדן... אויפ׳ן האלבען וועג האבן זיי זיך אפגעשטעלט אץ אומגעקוקט אויף צוריק. נעכע האט געזאגט, אז ס׳קומט צוריק דער כוח. די בדמער פורם צווינטער האבן גערוישט או־אה־ה־, או־אה־ה־ה... און רוכצי׳ן האט זיך אויסגעדאכט, אז דער כוח וואס קומט צוריק מאכט או־אה־ה־ה־, או־הא־ה־ה... "קראסנא". 214