נעכט אָט האט געטענהט שטילערהייט צו דער מענדעליכע, אז זי גייט קאכן וועטעזערע, יונגע באראבאלקעלעך מיט טייגלעך, און יענע האט געזאגט אז זי וועט קאכן גרינע ארבעסלעך, ס׳איז געזונט. רוכצי׳ן האט זיך געדאכט, אז בורקע גייט איר נאך אין גרויען שטויב־ מאנטעל, האט זי זיך נישט אומגעקוקט, טאמער איז עם א ליגן, נאר דער גאנג איז געוואק אומרוהיג. זי האט איבערגעקערט דאס שירעמ׳ל מיט׳ן הענטל אראם אץ געווארפן מיט די טראלד ן אזוי עזות׳דיג.. . דער צוריקגעקומענער כח האט איר גערדעזט אין די שפיץ־פינגער ־ או־אה־ה־ה, או־הא־ה־ה־". די און די פאלגנדע דערציילונג פון פראדל שטאק זיינען איבערגעדרוקט פון איר בוך "געזאמלטע ערציילונגען" וואס איז ארויס אין פארלאג ״נייצייט״ ניו־יארק אין 1919. ביידע דערציילונגען זיינען כאראקטעריסטישע אפשפיגלונגען פון דעם סקאלער לעבנס־שטייגער פון פאר דער ערסטער וועלט־מלחמה און זיינען אויטענטישע ביישפילן פון דער יידישער שפראך ווי זי איז גערעדט געווארן און סקאלע. 215