בן־ציון פידערער דריי געשטאלטן פון אמאל אץ איין פא ריעדער נשמה בי אונט אין סקאלע האט זיך געפונען א ייד, וואס מען האט גערופן שמואל פויסיק. ער איז געווען א קלוגער ייד, נאר נישט קיין גרויסער גביר. ער פלעג נעבעך עטליכע חדשים אין יאר מוזן אריבערגיין קיץ רוסלאנד און דארט, לא עלינו, צונויפנעמען א פאר קערבלעך. איין מאל איז ער געווען אויפ פסח אין קאמעניץ, האט ער זיך געשטעלט ביי א בעקער באקן מצות. א געוויסן טאג איז צוגעפארן צו דער בעקעריי א פור מיט א פאר שיינע פערד. קומט אריץ אץ בעקעריי אייד און האט איינגעקויפט א היפשע פארציע מצות. מ'האט אים די מצות איינגעפאקט אין צוויי גרויסע קאסטנס. איידער ער איז געגאנגען אהיימפארן, פרעגט ער דעם בעקער: "אפשר קענט איר דא א ייד וואם קען זיין א "פראוואתטיעל" ביים סדר? איך דארף ביים סדר א "פראוואתטיעל" (דאס הייסט וואס זאל אים פירן דעם סדר); ער וועט ביי מיר האבן א גוטן פסח און איך וועל אים שיין באפרידיקן. דעם שמואל פויסיק איז געפעלן דעד "שידוך׳" און ער האט געזאגט, אז ער איז גרייט צו פארן זיין א "פראוואדיטיעל" ביים סדר. ער האט זיך ארויפגעזעצט מיט דעם ייד און איז אהץ געפארן.