Holy Ark

... פלוצעם װערט די שטילקײמ איבערגעריםן• דער רבי, װאם איז געזעםן אויבן בײם טיש, נאענט צום ארון הקודש הײבט זיך אויף און נאך אים די חסידים. הענט פארפלעכטן זיד אין א ראד, און — געלאזט זיך אין א התלהבותדיקן טאנץ. ...

... אראפגײענדיק מיט די צוױיטע טרעפ יהאט מען זיו שוין געםונען אין שיל׳ יעדער אײגער האט דא געםילט די קדושד- דאם איז געװען א מיכל םון שײנקײט און הײליקײט. די מזרח׳יװאנט האט םארכאפט מיט איר פראכט. ארום ארון קודש האט זיך געפונען לײבן מיט אן אויםזען. װי זײ װאלטן שטיץ אויף דער װאך. אינעװײניק האט מען געוען ספרי־ תורה פון פארשידענע צײטן, ספרים װאס לויט זײער אויםלען האט מען געקענט שאצן אין אסך הונדערטער יארן. די גאר עלטםטע ספרים האט מען ארויםגענומען נאר אײן מאל אין יאר, שמחת תורה, צו די הקפות. איך דערמאן זיך אגב אורחא: די הקפותיאין דער שיל זענען בײ אוגדז שטענדיק געװען פארבונדן מיט מחלוקתן. בײ אלע פםוקים פון די הקפות איז געװעזן שלום ושלוה. מען האט געזונגען און געטאנצט און זיך געפרײט מיט דער תורה. װען עם איז אבער געקומען צום פםוק ״עוזר דלים״, זענען אונדזערע באלעבאטים געװארן ערנסט. האט מען מיט דער הקפה מכבד געװען א ײד אן ארעמאן׳ האט עם אים נישט געארט. פאד־ קערט׳ עם האט אים גאר הנאה געטאן, װײל ״עוזר דליר״ מײנט דאך העלפן אן ארעמאן. אבער אז מען האט מכ:\ געװען א רײכן בעל הבית מיט ״עוזר דלים״, האט אים פאר־ דראםן און זיך צעשריגן אויפן קול * ,׳איך בין נישט קײן דלות״.