Jews hiding in Chmielnik

די דײטשן האבן געװוסט, אז אין כמיעלניק געפינען זיך נאך באהאלטענע ײדן, האבן זײ ארויסגעלאזט א פלאקאט׳ אז אלע ײדן זאלן זיך מעלדן פרײװיליק און זיך צושטעלן קײן כאנדאמיעזש. טויט־מיד פון װאלגערן זיך, הונגעריק, שמוציק און אונטער א כםדרדיקער טויט־געפאר׳ האב איך באשלאםן צו פארן קײן םאנדאמיעזש. אין דער ״װײנאיט״ בין איך צוגעגאנגען אויפן שידלעװער װעג, צום גוי קרישינםקי, װעלכער האט געפירט די אומלעגאלע ײדן קײן םאנדאמיעזש. אײדער איך בין ארײן צו קרישינסקין האב איך ארײנגעקוקט אין פענצטער און באמערקט, אז אלץ אינעװײניק איז װי געװעזן, א נארמאל לעבן אן דאגות. די גאגצע משפחה זיצט ארום דער ״כאינקע׳/ מען עסט גוטע מאכלים, מען טרינקט, מען זינגט און מען פרײט זיך מיט דער חגא. אין דעם מאמענט האב איך געטראכט װעגן מיץ לעבן, װען מײנע עלטערן האבן נאך געלעבט. װי לאנג איז דען װי איך בין אויך געזעסן בײ מײן פאטער און מוטער, און איצט בין איך אין אזא מצב. איך האב טיף אפגעזיפצט, מיט טרערן אין די אויגן, פארביםן די ליפן און געשװיגן. מיט ציטערנדיקע הענט האב איך געװאגט צו עפענען די טיר. די ליכטיקײט ...