1003 פנקם כמיעלניק 1004 מיר ארײנבאקומען א 30 פראצענט און דאם אדאנק די דעמאלטדיקע קריגערײען צװישן די רעכטע און לינקע מיט־ גלידער. די לינקע האבן זיך אנגעשלאםן צום לאדזשער ברענטש פון אינטערנאציאנאלן ארדן. פון די רעכטע האבן זין־ אביסל אנגעשלאםן אין דער כמיעלגיקער םאסײטי און די איבעריקע האבן זיך פארײניקט מיט א צװײטן ארבעטער רינג־ברענטש. עם זענען אויך געקומען א 3 פראצענט כמיעל־ ניקער װאם זענען געװען אנגעשלאסן אין די נײשטעטער, סטאפניצער, פינטשעװער׳ פאטשענעװער ארגאגיזאציעם. איך האב באמערקט אז געװיסע לאנדסלײט זענען נאך מיט זיך נישט זיכער צי זײ זאלן באלאנגען דא צי דארט, װו זײ האבן באלאנגט ביז איצט, האב איך צוגעטראכט אזא מין סלאגאן אויף אונדזערע ברױו און קארטלעך, װאס זענען ארויםגעשיקט געװארן צו אלע אוגדזערע מיטגלידער : ״איר מעגט באלאנגען װו איר װילט, אבער צו אײער געבוירן־שטאט כמיננלניק מוזט איר באלאנגעןד.

איך האב אויך צוגעטראכט א לאנדםמאנשאפטס־סימבאל װאם זאל באצײכענען אוגדזער שטעטל. א בײמל הופיקעם איז געשטאנען צװישן די לארן־זאנגען אויף דעם פעלד־בארג בײם ארויפגאגג צו דער גארבארניע פון בלינדן אײזיק — דוד קריקע. פון אט דעם בײמל פלעג איך יעדן ערב־םוכות ארונטערקלויבן די שײנע רויטע הופיקעם צו באצירן אונדזער סוכה. איך האב געמאכט א צײכענונג פון דעם בײמל הופיקעס און אונטער אים געצײכנט א לייב, װאם באװאכט דעם בוים. קײנער זאל אים נישט קענען צעשטערן... אזוי באשײנט אט דער עמבלעם שוין 30 יאר אונדזער ארגאניזאציע.

אונדזער ערשטן יערלעכן ױבילעאום האבן מיר באשלאםן צו פײערן מיט א באנקעט און באל און צו דרוקן א זכרונות־ זשורנאל אין װעלכן אונדזערע מיטגלידער װעלן קענען ברענ־ גען זײערע באגריסוגגען מיט בילדער, און רעזערװירן א פלאץ פאר געשעפטם־רעקלאמעס. דאם װאלט געקענט ארײנברענגען א הכגםה פון א 2 טויזנט דאלער. מחמת דער שװערער קריזיפ־ צײט, איז באשלאםן געװארן צו געבן די מעגלעכקײט אויס־ צוצאלן אין ראטעס. איך האב אויםגעקליבן אן אראנזשיר־ קאמיטעט פון 34 מיטגלידער און עס איז אויך געשיקט געװארן א דעלעגאציע נאך טאראנטא — קאנאדע, צו אונדזער שװעס־ טער־ארגאניזאציע, די ״היברו סיק״ און ״בענעפיט םאסײטיי׳ אין באשטאנד פון משה לײזער מיגץ, חײם שגיצער׳ ױדל נײפעלד, פיליפ לײמאן, ױםף לעמעשגיק און ירמיה אדלער. אן אויטאמאביל, געטריבן פון אײגענע שאפערס — פיליפ לײמאן האט געטריבן די קאר בײטאג און ױסף לעמעשניק בײנאכט —זענען מיר נאך 2 טעג פארן אנגעקומען קײן טאראנ־ טא. אונדזערע לאנדסלײט האבן שוין אונדז אפגעװארט און אונדז פײן אויפגענומען. אויף א םפעציעלער פארזאמלונג פון אלע מיטגלידער האבן מיר איבערגעגעבן אונדזער אײגלאדונג צו אונדזער גרויסן יובילעאום־יום טוב, װאס װעט געפײערט װערן שבת דעם 10־טן יאנואר 1931, אין דעם גרויםן בעט־ האװען־האל אין צ־טער גאס אין נױ־יארק און פארגעשלאגן

צו באטײליקן זיך אין ארויסגעבן דעם זשורנאל. די טאראנטער לאנדסלײט האבן זיך װארעם אפגערופן און אדאנק אונדזער טײערן גוטן פרײגט הארצקע קארנבלום ע״ה האבן מיר אריעבאקומען א היפשע צאל אנאנםן פארן זשורנאל. מיר האבן גאך פארבראכט עטלעכע טעג. די טאראנטער לאנדםלײט האבן אײגגעארדגט א געזעגנונגם־אװנט מיט א ביםל משקה און מיר האבן הארציק זיך מיט אלעמען געזעגנט. פיל פון די לאנדסלײט האבן אונדז פארשפראכן צו קומען צו אונדזער באנקעט. אויפן װעג צוריק אהײם האבן מיר צוזאמענגעשטעלט די נײע אדמיניםטראציע, װאס זאל זײן פעאיק איבערצוגעמען די פירערשאפט אויפן צוױיטן יאר.

פאר פרעזידעגט האבן מיר געװאלט האבן ױםף לעמעשניק ע״ד״ א גוטער געשעפטם־מאן. זײן פאטער האט מעז איז כמיעלניק גערופן װאלף פאקער — װאלף װארשעװער. פאר וױים־פרעזידענט — ײדל נײםעלד ע״ד״ פאר קאםירער — חײם שניצער. פאר פינאנץ־סעלרעטאר — דוד עװענס ע״ה. איך מוז זיך דא אפשטעלן און זאגן א פאר װערטער װעגן דעם נישט־לאנג פארשטארבענעם גוטן פרײנט דוד עװענס ע״ד״ װאס איז פון אוגדז אװעקגעריםן געװארן אין זײנע בעסטע יארן אינמיטן פון זײן געזעלשאפטלעכער טעטיקײט לטובת די צװײ ארגאניזאציעם — דער כמיעלניקער סאםײטי און דער כמיעלניקער הילפם־ארגאניזאציע. ער איז גישט געװען געבוירן אין אונדזער כמיעלניק, נאר אין כמיעלניק־פאדאלסק, אבער ער איז געװען אן אײדעם פון אונדזער כמיעלניק. זײן פרוי רחל, װאם איז אזוי ױנג געװארן אן אלמנה איז א טאכטער פון הירשל דזשארע ע״ה. דוד עװענס ע״ה איז הויך אפגעשאצט געװארן פאר זײן איבערגעגעבנקײט און גוטער ארבעט• כבוד זײן אנדענק ! אלס פראטאקאל־סעקרעטאר איז נאמינירט געװארן הערש לײב ציממערמאן ע״ד״ און איך אלס טשערמאן פון דעם גײעם בית־החײם• די גאנצע אדמיניסטראציע םארן יאר 1931 איז דערװײלט געװארן און מיר האבן באשלאסן. אז דאם אײנשװערן זאל פארקומען אין דער נאכט פון באנקעט•