J. L. Zager

י. ל. זאגער האט געקענט יעדן איינעם אין שטעטל אין יעדער האט אים געקענט. פאר אים פלעגט מען זיך פארטרויען, צו אים פלעגט מען קומען בעטן הילף. אינטערווענירן וועגן א הלואה אין גמילות-חסדים קאסע. און ער איז שטענדיק געווען גרייט צו העלפן אויב נאר ער איז געווען איבערצייגט אז די געגעבענע פערזאן איז אין א קריטישער לאגע. און ער האט תמיד געוווסט ווער ס'נויטיקט זיך יא און ווער ניט. ער האט ניט געהערט צו די ,רעדנערס", ער איז שטענדיק געווען פון די ,גאה-מקיימים". ...

... לערנענדיק נאך אין דער ישיבה איז ער מיט נאך א גרופע ישיבה-בחורים ווי פ. נובאק, ש. רעזניק א.א. באאיינפלוסט געווארן פון דער ציוניסטישער אידעע, און ביים ארגאניזירן זיך פון די ערשטע גרופן פון דער צעלרי-ציון באוועגונג אין דאוויד-האראדאק איז י. ל. זאגער גלייך צו זיי צוגעטרעטן. זיין גרענעצלאזע איבערגעבנהייט און ענטוזיאסטישע אקטיוויטעט האט אים גלייך ארויסגערוקט אין שפיץ פון דער באוועגונג מיט וועלכער ער האט אנגעפירט ביזן לעצטן טאג פון זיין לעבן.

י. ל. זאגערס אקטיוויטעט אין שטאט האט זיך ניט באגרענעצט בלויז אין די ראמען פון דער ,צעירי-ציון" באוועגונג און דערנאך אין דער פועלי-ציון (צ.ס.) פארטיי. ס'איז ניט געווען כמעט קיין איין געזעלשאפטלעכע אינסטיטוציע אין שטאט ווּ ער זאל ניט זיין צווישן די אקטיווע און אנפירנדע טוער. אזוי האט ער פיל צייט און ענערגיע אוועקגעגעבן דער פאלקס- ביבליאטעק א;נ. פון י. ל. פרץ וואס ער איז געווען צווישן אירע גרינדער. דעם קק"ל, דער גמילוּת-חסדים קאסע און בפרט דעם יתומים קאמיטעט ,צענטאס', וואס אדאנק זיינע פאר- בינדונגען מיט אמעריקע און אדאנק דעם צוטרוי וואס מ'האט געהאט צו אים האט ער עקזיסטירט ביזן לעצטן מאמענט. ...