Unnamed son

... עקלעכע נייעס. אין לאָדזש אין געװען א מהומה. די מענער זענען געלאָפן קיין ווארשע. איך האָב מיין מאַן אָפּגערעדט דערפון האַלטנדיק, אז דער דייטש װעט שנעלער לויפן פון אונדז. די װאָס זענען געלאָפן האָבן זיך פי? אָנגעליטן, א טייל זענען געהרנעט געװאָרן. מיט א געדריקט האַרץ האָב איך זיך צונעקוקט וי די דייטשן מאַרשירן אריין. באַלד האָבן אָנגעהויבן אויספעלן פּראָדוקטן. נאָך אלץ איז מען נעשטאַנען אין רייען און יירן האָט מען ארויסגעטריבן. דאַן האָט מען אָנגעהויבן כאַפּן אויף ארבעט. מען האָט נעזאָנט, אז די מענער וועלן האָבן שלעכט, נאָר די פרויען װועט מען נישט טשעפּן. פי? מענער האָבן בא- שלאָסן צו פאָרן קיין רוסלאנד, אויך מיין ברודער יאק? ויינ- בלום האָט אזוי באַשלאָסן. מיין מאַן אין מיט אים מיט- געפאָרן. איך מיט מיין זון און מיין שוועגערין מיט 2 קינדער בלייבן. די צווייטע ואָך קומט צו מיר מיין שװעסטער און שװאָגער רבקה און לייב? עלענבערג און דערציילן, אז זיי האָכבן געהערט, אז לאָדזש מון וערן יידן-ריין, וייל דאָס געהערט צום רייך. זיי האָבן דעריבער פארשריבן זיך צו פאָרן אין גענעראל-גובערניע. זיי האָבן אויך פארשריבן פמינע עלטערן, העניעק און ניט? וויינבלום, מיך, סמיין שװעגערין האָדעס און אירע עלטערן ליבערמאַן. איך האָב נישט געװאָלט פאָרן װאַרטנדיק אויף א בריוו פון מיין מאַן, אָבער עס אין קיין ברירה נישט נגעווען. וי ציגיינער האָבן מיר זיך פאַרפּאַקט און געלאָזן מיטן בזשעזשינער וועג קיין סקערניעוויץ. אָנגעקומען מיט צרות אהין, האָב איך נגעטראַכט וויאזוי צו קאָנטאַקטירן מיין מאַן.