Jewish Council

דאן האבן זיך פארשפרייט קלאנגען, אז אין קורצן וועט מען ליקווידירן דעם געטא, און ארויסשיקן די יידן. וווהין איז האט קיינער נישט געוווסט. אין עטליכע טעג ארום האט זיך די ידיעה באשטעטיגט. אין א געוויסן טאג (געווען איז דאס אין מיטן אקטאבער 1942) האט דער יודנראט מיטגעטיילט דורך דער יידישער מיליציע אז אויפצומארגנס פארטאג זאלן זיך אלע שטעלן אויפן געטא־פלאץ און זיין גרייט צו דער אויסזידלונג. טראץ דעם וואס אלע זענען געווען גרייט אויפצונעמען די ידיעה, האט זי דאך ארויסגערופן ביי אלעמען א שרעקלאכע פארצווייפלונג. צוליב די בהלה האבן מענטשן געווען געוווסט וואס צו טאן. דאך איז קיינער נישט אנטלאפן, נאר צוגעגרייט זיך צום וועג. אויפן צווייטן טאג, צו דער באשטימטער צייט האבן זיך אלע געשלט אויפן פלאץ, די יידישע מיליץ האט געהאלטן ארדנונג און די דייטשן האבן דורכגעפירט א סעליקציע. צוערשט האט מען געהייסן אלע פאכלייט פון יעדן פאך מיט זייערע פאמיליעס זיך שטעלן באזונדער. דאן האט מען די נישט־ארבייטער, וועלכע זענען במילא געבליבן שטיין באזונדער, אנגעהויבן ארויספירן דורכן געטא־טויער און אויפגעלאדעוועט אלעמען אויף פויעריש פורן, וועלכע זענען ספעציעל צו דעם צוועק געווארן מאביליזירט. נאך די נישט ארבייטער, האט מען ארויסגעפירט די בעלי־מלאכה׳ס מיט די פאמיליעס און אויפגעלאדעוועט צוזאמען מי ...

שוררות שטייער זיינען בעיקר, פרויען פון אלע שיכטן און עלטער. אלע זוכן ארבעט. מ׳זעט אויף היימלאזע יידישע מענער אין די רייען. יידישע פאכלייט, וועלכע האבן געארבעט אויסער געטא, רעגיסטרירן זיך אין אונדזער אינדוסטרי־אפטייל, ווייל דעם 1־טן פעברואר 1943 זאלן אפגעזוכט ווערן די יידישע פאכלייט, וועלכע ארבעטן אויסערן געטא. די שטימונג אין געטא איז א נערוועזע. א טרייסט און א שטיקל אנשפאר געפינט מען אין די גרויסע באשטעלונגען פאר די געטא פאבריקן פון דער ווערמאכט און אין דער גרויסער אקציע פון יידנראט צו באשעפטיקן יידן. ...