Partisan base

... ״מיר געפינען זיך אין א שלאכט מיט די דײטשן. מיר זײנען װײניק, זײ זײנען פיל מער פון אונז. באריס װערט פארװאונדעט פון א דײטשער קוייל, ער פאלט און בלוטיקט. אבער דער געדאנק פון נקמה װערט בײ אים א ד״א רנישט שװאכער. איך הויב אים אויף און װיל אים טראגן צו דער פארטיזאנער באזע, אבער באריס רײסט זיך ארויס פון מײנע הענט און װארפט נאך אויף די דײטשן דעם לעצטן גראנאטן װאם עירט ה,אט געהאט... איך טראג אים צום שפיטאל פון די פארטיזאנער, א 15 קילאמעטער. אבער באריס זאגט צו מייר: מײן הארץ איז נאך נישט רואיק, נישט געשטילט, איך האב נאך געקענט צעשיסן א פאר דײטשז... אהנזערע איבערלעבונגען איז נישט צו באשרייבן אין א בריװ. באריס איז געװען פאר ימיר א טאטע און א ימאמע... מײן הארץ װײנט נאך אים. איך װיל האבן א דין־תורה מיט גאט. פון אזויפיל געפארן האט אים ג־ט ארויםגעראטעװעט און איצט, װען מען קיען שוין לעבן, :האט אים גאט צוגענומען, פארװאס■?״...

... אײנמאל איז בארים געװארן פארכאפט אין א פאמסטקע פון דרײ דײטשן. בארים האט אײנער אלײן אנגענומען דעם קאמף מיט די דײטשן און ער האט אלע דרײ אװעקגעלייגט טויט. אבער די דײטשן האבן נאך באװיזן צו אװעקשיםן בארימס פערד און אים אלײן פארװאונדן איז א פוס. פאר א צײט איז בארים געלעגן אײנער אלײן אפגײענדיק מיט בל1ט, ביז עס איז אנגעפאדן א פויעדי׳שע פורל. דער פויער, דער־ זעענדיק די דרײ טויטע דײטשן, האט זיך אנגעהויבן צלמ׳ען און געװאלט מאכן א ויבריח. אבער באריס האט דעם פויערל געצװאונגען אפצופירן אים אין דער פארטיזאנער־באזע. ...