Trotsky

... דער ערשטער איז נישט געווען קיין גרויסער רעדנער. ער האט בלויז געזאגט בקיצור, אז זיי זענען געקומען אונז באפרייען און שאפן פאר אונז א בעסער לעבן, א געזיכערטע צוקונפט פאר דער גאנצער מענטשהייט. דער צווייטער, דער געניטער רעדגער, האט דערקלערט, אז אייגנטליך דארף די רויטע ארמיי נישט האבן פוילן. רוסלאנד האט גענוג ערד. די רויטע ארמיי גייט באפרייען גאנץ אייראפע, און דער וועג פירט דורך פוילן. ווען זיי וועלן אריין קיץ דייטשלאנד, און דייטשלאנד וועט ווערן קאמוניסטיש, וועט די רעוואלוציע אין אייראפע זיץ געזיכערט. די ביידע רעדנער האבן פארענדיקט מיט די לאזונגען! ״זאל לעבן טאװארישטש לענין! זאל לעבן טאװארישטש טראצקי • זאל לעבן די רויטע ארמײ! ״

... יז ארויף אויפן באלקאן פון קולטור־פאראײן. דער פארזיצער האט געמאלדן, אז עס װעט רעדן א חבר פץ דער רויטער ארמײ. װי דער שטוינט זענען מיר געװארן, װען דער קאמיםאר האט אנגעהויבן רעדן אין א שיינעם זאפטיקן יידיש, מיט די ווערטער: ״גוט שבת, ליבע ייִדן״. ער האט אויפגעקלערט סאר וואס ייִדן גייען איצט נישט אין בית־מדרש אריץ צו מנחה״ נאר ד,ער ן די באלשעװים טישע דרשות. דער מיטינג. האט ער געזאגט, איז וויכטיקער ווי דאווענען מנחה, װײל דאוזענען איז עבד און דער מיטינג איז עתיד... ער האט זיך געזעגנט און דערצײלט, אז ער איז דעם מינסקער רבם א זון. ער גייט אויפן פראנט. מעגלעך, אז ער וועט פאלן אין שלאכט, אבער דאס איז כדאי, װײל ער גײט זיך שלאגן פאר א בעסערן מארגן פאר דער מענטשהײט. צום סוף האט ער אין נאמען פון לענין און טראצקי אונז געווונטשן אלדאס גוסס.

צװישן די ארעסטירטע האט מען ארײנגעפירט א פאליאק, װאס איז געװען א מיליציאנער ביי די באלשעוויקעס. ער האט געלייקנט. דער פאליציי־באאמטער האט ארויםגעשלעפט פון שופלאד א רויטע לענטע און אים געוויזן: ״דאם איז די ץ לענטע, צי נישט ז״ דער פאליאק האט אנגעװיזן אויף די יידן: ״זיי, זײ זענען באלשעװיקעם״. דערויף האט דער פאליציאנט אים דערלאנגט מיט א שטעקן איבער דער פלייצע אץ געשריגן ״א זײ זענע ן באלשעוויקעס, זענע ן זיי דא ך יידן. אבער דו ז א פאליאק — און א באלשעוויק?״ מען האט אים צו,ײקגעפירט אין ארעסט און די םאליציאנטן האבן װייטער געפייניקט די יידן, אנגעװיזן אויף עטלעכ ע מיט די פינגער: ״דאס איז טראצקי... דאם איז לעניף... ...