Horodenka

... פארשטייט זיך אז זי האט שוין ווייטער געהערט צו די חסידים פון האראדענקע. אין צוויי יאר שפעטער, ווען דער האראדענקער איז ווידער געקומען קיץ סקאלע, האט אסתר גענומען דאס קינד אויף דער האנט און אוועק, א גליקלעכע, צום רבין. דער רבי, ליינענדיק דאס קוויטל און געדענקענדיק די מעשה האט א זאג געטאן: "על הנער הזה התפללתי" (אויף דעם יינגל האב איך געבעטן). האט זיינער א חסיד, מעשל קאהן, וואס איז געווען דערביי און באוואונדערט דעם רבינס חריפות אין זכרון, א זאג געטאן: "אי האט ער א קאפ, ער זאל אים נאר אראפ!" • ▼ ...

... הן איז נישט געווען שטארק באהאווענט אין פרלישער שפראך, האט ער זיך געווענדעט צו ר׳ מאטיע פייערשטיין, וואס איז געווען א יידא קענער אויך אין פויליש און דייטש. זיין פרנסה איז באשטאנען פון אזעלכע שרייבערייען און ער איז אג ב געווען זייער א קלוגער און האט ליב געהאט צו מאכן א שפאס. אין דעם דין וחשבון האט מען געדארפט ענטפערן אויף פארשיידענע פראגן וואס זענען געווען געדרוקט אינעם פארמולאר. צווישן די פארשיידענע פראק וואס פייערשטיין האט געפרעגט ר׳ יהודה הירשן, האט ער אים כלאחר־ידא פרעג געטאן אויף פויליש: "דא קטורעגא ראבינא פא ן יעדזיע?" דאס הייסט, צו וועלכן רבץ פארט איר? ר׳ יהודה הירש איז געבליבן אויסער זיך, אז דאס שטייער־אמט וויל וויסן צו וועלכן רבין ער פארט, און אזוי ווי ער פלעגט פארן צום טשארטקאווער און אמאל צום האראדענקער, האט ער אנגעהויבן הויך צו קלערן: זאל איך זאגן קיץ טשארטקאו? איך פאר דאך קיץ האראדענקע אויך? האט אים הער פייערשטיין אויפמערקזאם געמאכט, אז דא מוז מען זאגן דעם אמת, ווייל דאס גייט אין אן אמט אריץ, האט זיך ר׳ יהודה הירש אנגערופן: "שרייב זשע "דא טשארטקאוו א אידא האראדענקי "(קיץ טשארטקאו און קיץ האראדענקע).