Leyb Yosef Katzav

אין אײנער א נאכט זענען מיר אלע ארעםטירט און אפגע־ שיקט געװארן אין א לאגער אויף דער פיאטרא־אי־פאװלא־ גאס. דאס זענען געװען בלויז מענטשן אן משפחות. די ענגשאפט איז געװען גרויס. מיט מיר אין צעלע זענען געזעס( ישראל סאמבורסקי, די ברידער שטײנפעלד, אביגדור שטרום און אברהם מילער. אין די אנדערע בלאקן מיט װעלכע מיר האבן נישט געהאט קײן שום קאגטאקט, זענען געװען נאך פיל כמיעלניקער׳ צװישן זײ — לײב ױסף קצב (שמעון סטראדלם זון), לײבל םוכעצקי, לײזער קויפמאן, לוםטגארטן פון בוסקער װעג, ױסף װײל און נאך פיל אנדערע. ...

... טער ביסל זופ. ברוך אלײן האט אויך אויסגעפועלט בײט הויפט־קוכער, יענער זאל אים דערלויבן נאכן נאכט־עסן קומען אין קוך העלפן װאשן די כלים און שײלן קארטאפל. בײ דער .ארבעט פלעגט ער דארט אפעסן צו דער זעט און אויך ארײנשמוגלען צו אונדז אין באראל אין מיטן דער נאכט א ביםל עסן. מיר פלעגן שוין װארטן מיט אומגעדולד אויף דעם, װײל מיר זענען תמיד געװען הונגעריק. װי נאר ברוך איז ארײן אין באראק׳ זענען מיר אלע אראפ פון די געלעגערס צו דער ״חצות״־סעודד״ אדאנק ברוכן בין אויך איך אנגעקומען, שפעטער אביסל, צו דער נאכט־ ארבעט אין קוך. מיר האבן זיך כסדר געביטן מיט דעם פאר־ געניגן און פון מאל צו מאל האט די זכיה אויך געהאט משה לעשמאן, װעלכער איז שפעטער געשטארבן פון הונגער אין א קאלכאז, ישראל םאמבורםקי (שמואל קירעס זון) און לײב ױסף קצב. מיר זענען װירקלעך געװען װי אײן משפחד״