Polish soldiers

... עם, װאס פויערים פלעגן קויפן בעת די ירידים. צװייטער ייד, משהל נוח׳ם, א שניט־סוחר. זײן שניט־קראם איז געװען אין מארק, א פארמעגלעכעד א גערער חסיד געװען. משה׳ל נוח׳ם איז געװען א ײד מיט א גאר קלײן געל בערדל, װאס האט זיך בכלל װײניק געװארפן אין די אויגן• פאר יענער געפערלעכער צײט איז דאס געװען א מעלה. דער װאקזאל איז געװען פול מיט מענטשן. ס׳איז געװען גענוג צײט, האבן פאסאזשירן שפאצירט הין און צוריק. מיט א מאל באמערק איך װי ס׳דערגענטערן זיך עטלעכע ״האלערטשיקעס״, און אין א װײלע ארום איז דער געלער אהרן שוין ארומגערינגלט. די ״האלערטשיקעס״ טרײבן שפאם, הוזקן און שפאטן אפ פון דעם ״זשיד״, שלײדערן אים פון אײגעם צום צװייטן, שפילן זיך מיט אים װי מיט א מויז. דער ײד צאפלט, װיל זיך ארויםרײםן פון דעם געפערלעכן שפיל. אײנער פון די סאלדאטן׳ פול מיט רציחה, פאלט צו אין שרײט ״זשיד פארך, װאס טוםטו דא אויף דער פוילישער ערד י — דא פאלעסטיני !״. כאפט אים אן בײ דער גרויסער בארד, פליקט און רייםט פון אים װי א װילדע חיה. ם׳בלוט

אם כי לעײרה זו טרם הגיעו הגרמנים, האוקראינים, הידועים כאנטישמים כבר שנםו מתניהם לקראת מעשי שוד וביזה. הם ניסו להחרים מלבושים מגברים ונשים יהודױת. לאחר שקבלו ממני דמי לא־יחרץ הרפו ידם ממני. בחםשי דרך בחזרה לדוביגקו לשכור עגלה, פגשתי בדרכי חײלים םולנײם אשר