Leibish Buchwitz

... דער געוויילטער איז אנהויב יוני 1924 אויף דעמאקראטישע יסודות קהלה־ראט, איז זיך צום ערשטן מאל צונויפגעקומען אין אויגוסט 1924 אין פאלגענדיקן צוזאמענשטעל : הערש בלומענפרוכט און יוסף שוויי- צער (קליינבירגער) , יחיאל קורלאנד יעקב מ . גוטמאן , יצחק מאיר שענבערג און קלמן ליווער (אגודה) , יצחק אהרן לאנדוי , משולם ליווער, גרשון רעכניץ , לייביש בוכווייץ , דוד טורנער און משה נייבערג (פאראייניקטע חסידים מיט "מזרחי") , הערש ליפמאן גאלדשטיין , משה האמפעל, אפרים קליימאן , יוסף באנק און הערש רעטמאן (האנט־ ווערקער), ד״ר ש . וויינציהער , שלמה פרענקעל און אברהם ליווער (נאציאנאלער בלאק) . ...

ס׳איז אויך אונטערגענומען געווארן אן אקציע לטובת דער גיט־ נאזיע ביים היגן שטאט־ראט און ביי דער קהלה, וועלכע איז געקרוינט געווארן מיט א געהעריקן דערפאלג. ס׳זענען אויך צוקאאפטירט גע־ ווארן נייע מיטגלידער צום אויפזיכט־ראט, צווישן וועלכע ס׳האבן זיך ספעציעל אויסגעצייכנט דער עסקנ שלמה פרענקל און דער ענערגישער כלל־טוער אברהם ליווער, ווי אויך לייביש בוכווייץ, א. לאכמאן, משה גרונדמאן, אברהם פטאשניק, וואלף רעכניץ א״אנד. עס האט זיך אויך פרייוויליק געמאלדן אלס אדמיניסטראטאר דער שול־טוער מאיר פאטאש. און אט פון דעם מאמענט הויבט זיך אן א נייע עפאכע פאר דער שול, די אנטוויקלונג מאכט ריזיקע שריט פאראויס און די פרעק־ ווענץ וואקסט כסדר. אסך מיטגעווירקט צו דעם האט דאס באקומען פון קאעדוקאציע־רעכט. אבער א גרויסע שטערונג צו דער ווייטער־ דיקער אנטוויקלונג פון דער גימנאזיע איז געווען דאס נישט באזיצן קיין עפנטלעכע־רעכט, צוליב וואס די שילער האבן צו די מאטורע־ עקזאמענס געמוזט אנקומען אין די נישט־יידישע שולן, און דער רעזולטאט איז געווען אזעלכער, אז פון 8 שילער, וועלכע זענען צוגעטרעטן צו די עקזאמענס האט קוים איינאיינציקער באקומען מאטורע. ס׳איז פארשטענדלעך, אז אזא מצב האט אונטערגעבראכן די ווייטערדיקע אנטוויקלונג פון דער שול און האט נישט געקענט לענגער געדולדיק ווערן.