Kyiv

אין יענער צײט איז פארגעקומען דער בארימטער עלילת־ דם־פראצעם פון בײליםן אין קיעװ: דאם ײדנטום בכלל און דאם פוילישע בפרט האט מיט א פארכאפטן אטעם נאכגע־ פאלגט דעם גאנג פון משפט דורך די צײטונגען ״הײנט״, ״מאמענט״ — די דעמאלסט אײנציקע טעגלעכע ײדישע צײטונגען אין פוילן. ביז צום בײלים־פראצעס זענען צײטונ־ גען׳ אפילו ײדישע, אין שטעטל געװען בבחינת בל־יראה ובל־ ימצא, װײל דאם האט שוין געשמעקט מיט מער װי א שמינית אפיקורסות. בײם פראצעס איז כמעט געװארן הותרה הרצועה. צײטונגען האבן ארײנגעדרינגען אין אלע ײדישע שטיבער, אפילו אין די חםידישםטע. מיט דער גרעםטער אומגעדולד האט מען געװארט אויף זײער קומען און מ׳האט מיט א זשעד־ נער פאראינטערעסירונג געלײענט יעדן טאג אין די צײטונגען דעם גאנג פון אט דעם משפט. עם איז דערגאנגען אזוי װײט׳ אז אפילו אין חסידישן בית־המדרש, װו ם׳האבן געלערנט חםידישע ײדן און דערװאקסענע חםידישע בחורים, און יערן אװנט נאך מעריב האבן פון דארט געהילכט די טענער פץ אבײ ורבא, איז זינט דעם בײלים־פראצעם געװארן א מנהג׳ אז אייניקע, די שארפע חםידישע בחורים האבן זיך ״ארונטער־ געקריגן״ ...

די הארמאטן האבן נישט אויפגעהערט צו שיסן א גאנצן װינטער . אין כמיעלניק האבן די שויבן נישט אױפגעהערט ציטערן ביז נאך פסח. ערשט דאן זענען די רוםן װידער אנטלאפן. דאםמאל האבן זײ אבער שוין קײן צײט נישט געהאט עפעס שלעכטם צו טוען דער ײדישער באפעלקערונג זײ זענען אנטלאפן פון גאנץ פוילן׳ װײט אהײם ביז קיעװ. די דײטשן און די עסטרײכער האבן זײ געיאגט אן אפשטעל. אלע ײדן האבן דאן געזאגט׳ .אז פאר די צרות װאס זײ האבן געטאן די ײדן׳ טוט זײ גאט אפצאלן.