Town synagogue

... װען לאנע איז געקומען נענטער צו דער שול, האט זי געגעבן דעם פארנארטן דאקטאר זיבן ליכט מיט א שמש און געזאגט צו אים * ״קריד ארויף אויפן דאד פון שול און צינד אן אלע זיבן ליכט מיטן שמש, וױיל הײנט איז דער זיבעטער טאג חנוכה און כ׳האב אזוי מורא פאר די װעלף, אפשר װעט געשען א נם אז די װעלף װעלן זיך שרעקן פאר די חנוכה־ליכט״. שלמה האט שטארק מורא געהאט פאר זײל משוגע װײב, און ער איז שנעל ארויף אויף דעם נידעריקן שינדל־דעבל פון דער שטעטלדיקער שול, אנגעצונדן די זיבן ליכט מיטן שמש, און ארומגעשטעלט מיט קעסטלעך, אז דער װינט זאל זײ נישט אויםלעשן. נאכדעם איז ער שנעל אװעק־ געלאפן זוכן זײן װײב לאנע.

די דײטשן האבן מארשירט דינסטיק׳ מיטװאך׳ דאנערשטיק. פרײטיק איז געבליבן אן אפטײלונג פון דער דײטשער זשאנ־ דארמעריע און א קלײנע פארװאלטונג. די זעלבע װאר האט מען גערופן אין שול אריץ פיל ײדן און א דײטשער אפיציר האט גערעדט װעגן צוריקשטעלן די ארדענונג אין שטאט. צװישן די ײדן אין שול האט זיך אויך געפונען אברהם לאנג־• װאלד. דער אפיציר האט אים באמערקט און האט באפוילן׳ ער זאל זיץ דער ״ױדן־עלטסטער״ און צו שאפן א ״יודענראט״. אברהם לאגגװאלד האט זיך געװאנדן צו די פארמלחמהדיקע קהילה־לײט, זײ זאלן בילדן דעם ױדנראט. כמעט אלע האבן זיך אפגעזאגט, בלויז געצײלטע פערזאנען זענען געבליבן. ער האט זיך אויך געװאנדן צו די עםקנים פון פארטײען, אויך זײ האבן אפגעזאגט צוליב פחד. צום םוף האט ער זיך פאר־ שטענדיקט מיט געװיסע עםקנים און בעלי־בתים פון דער שטאט, װעלכע זענען, לויט זײן אײנזען געװעזן פאםיק פארן ױדנראט. ער האט זײ אלע צונויפגערופן אויף א זיצונג מיטן אנטײל פון אן ס.ס.־מאן, װעלכער איז געװעזן דער באפול־ מעכטיקטער פון דער דײטשער מאכט.