Werkschutz

צװײ טעג נאכן 1־טן גירוש איז געקומען נאך כמיעלניק צו סארן א לאםט־אויטא מיט בערך 20 ײדישע ארבעטער׳ קיעלצער ײדן׳ צו פארנעמען לערע באראקן׳ װאס האבן זיך געפונען אין שטאט. פון זײ האבן מיר זיך דערװוםט׳ אז זיי ארבעטן אין דער געװעזענער פוילישער אמוניציע־פאבריק ״גראנאט״ אין קיעלץ׳ װאס די דײטשן האבן נאכן אקופירן דאס לאנד איבערגענומען׳ בכדי װײטער דארטן אײסצוארבעטן אמוניציע׳ אונטערן נאמען ״האסאג״. זײ זעיען געװען באװאכט פון א נײעם מין פאליצײ ״װערק־שוץ״, ד.ה. ספעציעלע פאליצײ׳ װאם האט געהאט די אויפזיכט איבער ארבעטס־לאגערן. זײ האבן אונדז אױך איבערגעגעבן בםוד׳ אז די באראקן׳ װאם זײ נעמען מיט זיך׳ איז כדי צוצוגרײטן װוינונגען פאר ײדן, װאס װערן קאשארירט צו ארבעטן בײ זײ אין דער פאבריק. אויב עמיצער פון אונדז װעט זיך פרײװיליק מעלדן צו פארן מיט זײ׳ װעלן זײ רעדן און בעטן זײערע אויפזעערם אונדז מיטצונעמען, עם האבן זיך גלײך געמאלדן עטלעכע מענער׳ און איך בתוכם. אין דעם זעלבן טאג זענען מיר גלײך מיט זײ געפארן נאך קיעלץ און מיר זענען שוין פארבליבן בײ דער שקלאפן־ארבעט ביזן 6־טן אויגוסט 1944, װען זײ האבן אונדז׳ נאכן דערנענטערן זיך פון סאװיעטישן פראנט בײ דער װײםל׳ איבערטראנספארטירט מיט די מאשינען נאך טשענסטאכאװ און דארטן װײטער אונדז געפײניקט ביז דעם 15־טן יאנואר 1945. װען די רוםן האבן שוין אנגעהויבן אנצוקומען אין שטאט׳ האבן זײ אונדז מיט כוח געשלעפט צו דער באן, פארלאדנט אין געשלאםענע װאגאנען און אונדז ארויסגעפירט נאך בוכענװאלד. פון דארטן האט מען צעשיקט אין פארשידענע לאגערן צו דער ארבעט■ אנהײב אפריל 1945, װען די אמעריקאנער ארמ ...