Synagogue

... כשפתחתי פתח בדירה יהודית, אף בסימטאות הניד ־ חות ביותר שבקרבת בית־הכנסת, או להבדיל ליד בית־המרחץ (מקווה), ששׁם הצטופפו אומנים, חייטים סנדלרים, האירו מעל גבי הקירות דייקנות קורנים של ...

... , וואס שטיצט זיך אויף די אלגעמיינע פריווילעגיעם פון די ליטווישע יידן, האלט נישט נאר אויף דעם סטאטוס־קווא, גור זי פארברייטערט אויך באדייטנד די רעכט פון אירע באזיצער, אזוי ארוס באקומען די יידן רעכט אויף צו פארגרעסערן זייער באזיץ צושטאנד, איינצוקויפן גיי ע פלעצער און צו פארבויען זיי אן קיין שום אפצאל לטובת דעם קינגלעכן הויף. עס ווערט זיי געזיכערט דאם רעכט צו טרייבן פאר א געוויסן אפצאל בראנפן און פארקויפן אין די שענקען, צו שטעלן יאטקעס אויפן מארק און פארקויפן אין זיי פארשידענע סחורו - רות, "מעסטן מיט איילן און וועגען אויף פונטן", ניצן האלץ (פון די ארומיקע דערפער) אויף צו הייצן און צו בויען א ן שטערונג פון די וואלד־אדמיניסטראטארן. אויך ווערט זיי דערלויבט צו קויפן א פלאץ — פריי פון יעדן שטייער — אויף אויסצובויען א שול מיט א באד פאר טבילת נשים, לויט זייער דין און א בית עולם מקבר צו זיין". א חוץ דעם נעמט דער קעניג ארויס די סאקאלקער און אויך די וואס וו 1 ינען אין סאקאלקער וואלד־קרייז פון יעטוועדער אנדער יוריס־ דיקציע, און גיט זיי איבער צום געריכט פון סאקאל־ קער הויף, מיט רעכט צו אפעלירן צום אסעסארישן געריכט. דערביי ווערט אנגעזאגט, אז די יידן זאלן נישט געמשפט ווערן שבתי ם און ימים טובים.