Unnamed daughter of the new landlady

... איך אפעליר צו זײער געװיסן, מיר ארויסצוהעלפן מיט א שטוב, װײל איך קען שוין נישט לענגער זיך ארומװאלגערן. מײן באלעבאסטע איז געקומען צו מיר און האט מיר צוגעזאגט, אז זי װעט פארן קײן זיעלאנקע, .א םטאציע נאך רעמבערטאװ (א דאטשע־ארט). דארט װעט זי מיר דינגען א װוינונג. אזוי איז טאקע געװען. מיר זענען אװעק קײן זיעלאנקע׳ געדונגען .א צימער בײ אן אלטער אריסטאקרא־ טישער קריסטין. מײן באלעבאםטע האט מיך פארגעשטעלט אלס איר שװעםטערן־טאכטער, און דערצײלט מײן נײע באלעבאסטע, אז איך האב מיך פארנומען מיט שמוגלען לעבנסמיטל און פון דעם איז בײ מיר דאס הארץ אביסל נישט אין ארדענונג. דערפאר װיל זי׳ איך זאל מיך דרײ חדשים אפרוען. מײן ״מומע״ פארט מיר ברענגען מײן ברודערן־ קינה אונדזער העניעק. מײן נײע באלעבאםטע, אן עלטערע פרוי, מיט איר טאכטער, װויגען אויפן שטאק און איך יװוין אונטן. די הויפזאך, װאם האט מיך געפרײט, איז דאם׳ װאס מײן באלעבאסטע האט נישט גערן, אז שכנים קומען ארײן

... ר קריםט האט געלײקנט. איך וױיס גישט׳ װאס איר װילט פון מיר — האט ער געטענהט. איך װײם גישט פון קײן משפחה שאר און בכלל נישט פון קײן שום ײדן. איר קאנט זרכן װיפל איר װילט און וװ איר װילט. אין בוידעם, קעלערם׳ זוכט׳ אז איר װילט מיר גישט גלויבן. זײ האבן דעם קריםט גוט אויסגעשמיסן און אים פארמאכט אין זײן צימער. דערנאך האבן זײ אויםגעפרעגט זײן װײב, נאכהער די קינדער׳ די קלײנע און די גרויסע. אלע האבן זײ געקריגן גוט געשלאגן און נישט אויסגעגעבן, גישט דערצײלט׳ אז בײ זײ באהאלטן זיך ײדן. געענדיקט דאם אויספארשן׳ האבן זײ זיך געגומען זוכן אין יעדן װינקל׳ אין דער גאנצער כאטע׳ אין גאנצן הויף׳ ביז זײ זעגען צוגעקומען צו אונדזער טיר. זײ הײבן אן שטארק קלאפן. די באלעבאסטע גײט ארוים און שרײט אז זי האט נישט דעם שליםל׳ װײל איר טאכטער װוינט דארט און ז< איז נישט אין דער דיײם. דער גוי קומט אויך ארויס און שרײט: — װאם װילט איר׳ גײט דורכן פענצטער; דאס פענצטער איז געװעזן זײער הויך׳ אז מען האט געדארפט א לײטער. זײ ברענגען א לײטער און גײען אריץ דורכן פענצטער. דער גוי שרײט זײער הויך, אז מיר זאלן װיםן׳ װאס דא טוט זיך. אויך די םימנים האט ער געגעבן במשך דער צײט און מיר זעגען שוין געװעזן אין בונקער פון דער ערשטער מינוט אן. װאם מיר האבן דעמאלט איבערגעלעבט. װײם נאר אײן גאט. גלײך בײם ארײנקומען אין צימער הערן

... מיר האבן נישט געקענט ארוים דורך דעם לאך, נאר זי מיט איר טאכטער האבן אונדז ארויםגעשלעפט פון דעם לאך בײ די קעפ. מיר האבן נישט געקענט גײן אויף די פיס, האט זי אונדז געשלעפט אויף די פלײצעס און ארײנגעטראגן אין שטאל ארײן. זי האט באלד דעם לאך פארקלעפט מיט לײם און פארשיט מיט זאמד און אװעקגעשטעלט א קאםטן אויף דעם פלאץ, אז מען זאל נישט דערקענען. װען דער דײטש איז צוריקגעקומען און באדאנקט דעם באלעבאם פאר דער טובד״ איז שוין אלץ געװעזן אין בעסטער ארדעגונג. ...