Hasag labor camp

... עטלעכע טעג זענען מיר געװעזן בײ יעקל מאשקאװיטש אין קעלע״ בױ אין א זונטיק נאכמיטאג איז ער אנגעקומען מיט זײנע זין און אונדז צװויםנגעגעבן אז אלע ױנגע מענטשן װאם זענען באהאלטן קאנען זיך מעלדן צו ארבעט אין קעלצער האסאג. מיר זענען אלע מיט גרויס פרײד ארויס אין מארק. דארט האבן שױן געװארט דײטשן מיט א לאםט־אויטא און אונדז אלע גענומען קײן קעלץ אין ארבעטם־לאגער האסאג, װאס האט אויםגעארבעט אמוניציע. דארט האבן אויך געארבעט פאליאקן. דורך זײ האבן מיר זיך געקאנט פארבינדן אויםער דעם לאגער און דאם האט אינדז פיל געהאלפן. אין דעם לאגער זענען געװעזן ײדן פון קעלץ, כמיעלניק, םטאפניץ, םטאשעװ און אנדערע שטעט־ לעך אין קעלצער געגנט•

דערװײל בין איך געקומען אין קאנטאקט מיט מײן ברודער ישראל טײער און מיט זיץ פרוי און קינד. זײ אלע זענען שוין געװען צוזאמען אין קיעלצער ארבעטס־לאגער ״האםאג״. מיט א מאל באקום איך א טרויעריקן ברױו, געשריבן פון מײן שװעגערין. זי שרײבט, אז אין לאגער געפינען זיך עטלעכע קינדער און מען רעדט שטארק, אז מ׳װעט זײ צונעמען. זי װאלט דעריבער געװאלט איר קינד ארויסראטעװען. אפשר איז מעגלעך, איך זאל עם נעמען צו זיך. נאך דעם אלאר־ מירנדיקן ברױו בין איך גלײך אװעק צו מײן באלעבאסטעם טאכטער, אויף קרוטשע־גאס, און האב זי געבעטן מיט טרערן אין די אויגן פאר א גוטער באלוינונג, זי זאל גלײך פארן קײן קיעלץ ראטעװען דאם אײנציקע קינד פון מײן ברודער, עס ברענגען צו מיר.