Kielce railway station

... די פרוי פון כמיעלניקער פאלקס־שול־לערער קאנדערא, א טאכטער פון די פאװלאװסקים, האט געמסרט מרים מיאדאװניק בעת זי האט געפרװוט פארן פון קעלצער װאקזאל קײן װארשע מיט איר ברודערס ײנגעלע. אין רעזולטאט פון דער דאזיקער מםירה האט די געםטאפא געשאסן דאם קינד.

אזוי ארום בין איך מיר בשלום אנגעקומען קײן קיעלץ, װו מײן פרײנדין איז שוין געשטאנען און געװארט אויף מיר. זי האט מיך מיטגעממען צו אירע באקאנטע קריסטן. דארס• זענען מיר געװען ביזן אװנט. מיר האבן באשלאםן צו פארן מיטן נאכטצוג, כדי אנצוקומען פארטאג קײן װארשע. אין אװנט זענען מיר אװעק אויפן קיעלצער װאקזאל. װען דער צוג איז אנגעקומען, זענען מיר ארײן צוזאמען מיט פיל אנדערע פאסאזשירן, מײסטנס פרויען שמוגלארזשעם, װעלכע האבן אין צײט פון קריג געשמוגלט פון קלײנע שטעטלעך לעבנםמיטל אין דער גרויםער שטאט װארשע. מײן פרײנדין האט דאם אויך געמאכט. זי האט מיר אויך געגעבן אײן פעקל אין האנט׳ עם זאל הײםן, אז אויך איך בין אזא. גאט זײ דאנק, מיר זענען שוין .אדורך ראדאם און מיר האבן קײן רעװיזיע נישט געהאט. װי מיץ פרײגדין האט מיר דערצײלט, האבן זײ כמעט תמיד געמוזט אין ראדאם מיטמאכן א רעװיזיע. דאם מאל זענען מיר אדורך דעם גאנצן װעג אן שטערונג• מיר האבן זיך שטארק געפרײט װען מיר האבן געזען, אז מיר זענען שוין אין װארשע. איך בין דאס ערשטע מאל אין מײן לעבן אין װארשע. זי גיט מיר א פעקל אין האנט. זי גײט און איך גײ איר נאך. מיר האבן באזונדערם מורא געהאט פאר פאליאקן, פוילישער פאליצײ. די לעצטע האבן שטארק שאנטאזשירט ײדן אויף דער ארישער זײט — און פאר דעם װאם איך האב זיך געשראקן, איז געקומען.