Border

... אין פאטשעגעװ, אין מאגיםטראט׳ האב איך ארויסגענומען מײן האלבן פאס און געפארן צו דער גרענעץ. אין יענער געגנט איז שוין געװען פולער װינטער, און מיר זענען מיט אונדזער פור אריבערגעפארן די פארפרוירענע װײםל.

אכט טעג זעגען מיר דארטן געװען• דורך דער צײט האבן מיר זיך דערװוסט, אז מ׳קען דארט נישט אריבערגײן די גרענעץ און די פויערים האבן א פרנסה זיך געמאבט פון די אומגליקלעכע ײדן, װעלכע װילן אריבער די גרענעץ. מיר האבן געהאט באשלאםן צוריקצופארן אהײם. דא איז װידער געשען עפעם אזוינס, װאס האט מיך געפירט אויף א גליק־ לעכן װעג. װען עם איז שוין געװען גאנץ טונקל אויף דעם קלײנעם װאקזאלעכל װו מיר האבן געװארט, האב איך באמערקט, א סימפאטישע ײדישע פרוי אין די מיטעלע יארן. איך האב געכאפט מיט איר א שמועם, און זי האט מיר געראטן צו פארן נאך לעזשאנסק, װו ס׳איז לײכטער אריבער־ צוגײן די גרענעץ. װען מיר האבן ארויסגעשטעקט דעם קאפ פונעם װאקזאל, האבן מיר געזען אן אויפשריפט : הויז פאר הײמלאזע. זענען מיר צו א קוק טאן. א גוי מיט א בײז פנים האט אונדז פארקויפט טײ מיט זעמל. און בײ אים האבן מיר זיך אויך דערװוסט, אז מיר דארפן צוגײן צום מאגיםטראט און פאר 50 גראשן קריגט מען א ״פשעפוסטקע״ אריבער־ צוגיץ דעמ בוג. װען מיר זענען ארוים אין דרויסן, האט אונח אפגעװארט א ײד און פארגעלײגט צוצוגײן צו אים אין הויז און ער װעט אונדז מאכן די פשעפוסטקעס ...