Market

... נעכטן בין איך אין דראהיטשין געװען, כ׳האב װידער דעם װיאן, דעם גרינעם, געזען; דעם אלטן בית־מדרש, די חסידישע שול, דער מארק איז געװען מיט פויערים פול. די קוזניע בײם טײכל האט פונקען געשלאגן, דאס טײכל געפלאמסט מיט רוישיקן יאגן, און מאטעס מיט נאקעטע פיס אינעם װאסער האבן װײנענדע קינדער געצװאגן.

שבת פרי, האבן די דײטשן ארויסגעטריבן אלע פארשריבענע פרויען אויפן מארק, אויסגעשטעלט זיי אין רײען װי סאל־ דאטן, און געהײםן זײ מארשירן צום בריק, װו זי זײנען, אלס שטראף, אפגעשטאנען, אונטער א װאך פון באװאפנטע דײטשן, 4 שעה נאכאנאנד. די װײבער זײנען, נעבאך, געשטאנען אין אײנע שרעק, טאמער, װעלן די מענער אויפעסן די טשאלענטס און פאר זײ גארנישט איבערלאזן...

... די אפטרעטנדיקע באלשעװיקעס האבן זיך :)!^געשטעלט אין דראהיטשין. אײן אפיציר, װאס איז געפאלן אין שלאכט, האבן זײ באערדיקט אין מיטן מארק מיט א מיליטערישן פאראד. די פאליאקן, װאס, זײנען נאכדעם ארײן אין שטאט, האבן דעם קבר אויםגעגלײכ ט מיט דער ערד, אזוי אז ע ם

גארך דער שאפונג פון געטא, איז די לאגע געװארן שװער און ביטער, געטא ב׳ (פאר ױנגע קינדער, עלטערע מענטשן און גישט קײן פאך־לײט) האט זיך געפונען אויף דער האל־ בער זײט גאס פון גאס־בית מדרש און האט זיך געצויגן פון ליטער ראדאשטשער (סוף מצרים־גאס) ביז דעם מארק. גע־ טא א׳ (פאר פאך־לײט און ארבעטס פײא־קע) האט זיך קאנ־ צענטרירט אויף דער צװײטער זײט גאס (צום ליניע) פון יעקב סידעראװ ביז דעם שול־הויף. בײדע געטאס זײנען אין פראנט פון די פענצטער פון די היתער געװארן אפגע־ צוימט מיט הויכע פארקאנען און שטעכיקע דראט. בײדע געטאס האבן פארנומען בערך א פערטל פון שטח פון גאנצן שטעטל. און אט אין דעם קלײנעם שטח האבן די דײטשן ארײגגעקוועטש ט אל ע דראהיטשינער ײדן ווי אויך א גרויסע צאל ײדישע פליטים פון כאמםק, שערשעװ, קאלאניע און פון פיל אנדערע ישובים פון ארום דראהיטשין. מען האט זיך געשטיקט צו 15 פערזאן און מער אין א שטוב.. . ...

... באלד נאכדעם האבן די דײטשן ארויסגעגעבן די שדוערע גזרה׳ אז די ײדישע דראהיטשינער באפעלקערונג מוז׳ אין פארלויף פון דרײ טעג, ברײגגען צו דער בלוטיקער מאכט 7 קילא גאלד. זײ האבן גענומען אלס ערוב דעם אלטן׳ גרית־ גראען געלערנט הרבאײזיק קאלענקאװיטש, און געװארנט׳ אז אויב אין פארלויף פון דער באשטימטער צײט װעט מען ניט ברײנגן די 7 קילא גאלד, װעט דער רב געהאנגען װערן אין מיטן מארק. ...

... שבת בײנאכט (י״א אב׳ תש״ב׳ 25טן יולי׳ 1942) האבן די דײטשן מיט זײערע אוקראינישע און װײס־רוםישע שװארץ־אוניפארמירטע פאליצײ׳ ארומגעצעפעװעט די גע־ טא־ב׳ און אנגעהויבן טרײבן די ײדן צום אומשלאג־פלאץ אין מארק. נאטירלעך׳ די ײדישע פאליציאנטן האבן געמוזט העלפן אין דער אויסזידלונגס־אקציע. די אומגליקלעכע ײדן האט מען געזאגט׳ אז מען פירט זײ אויף ארבעט און גע־ הײמען זײ מיטנעמען עסן אויף א טאג. פיל ײדן האבן זיך אויסבאהאלטן, האט מען זײ געשלעפט מיט געװאלד פון די בוידעמער און פון די קעלערס און די יללות זײנען געגאנגן עד לב־השמים... פסח לעװ האט נישט געװאלט גײן. ער האט געזאגט־ ״אט דא, בײ מײן הויז׳ װיל איך שטארבן...״ האבן אים די רוצחים צוליב געטאן און דערשאסן אויפן ארט. אזוי זײנען אויך דערשאסן געװארן פיניע דער סאכער װאלדמאן, זלמן קאלעכאװסקי א. א. פון מארק האט מען די אומגליקלעכע געטריבן צו פוס צום װאקזאל, קײן נא־ גאריע. די שװאכע, קראנקע האט מען געפירט אויף װעגענער.