Ukrainians

... מיר בײרע געװעזן צוזאמען ביזן 1־טן אויגוסט 1944. די רוסן זענען שוין געװעזן אין פראגע אױף דער צװײטער זײט װײסל. די דײטשן האבן שוין עװאקואירט װארשע. באשע ראדזינסקא האט געארבעט בײ א דײטשקע, װעמענס מאן איז געװעזן א פאליאק. זײ האבן זיך עװאקואירט און באשע איז געבליבן אלײן אין דער װוינונג. מײנע באלעבאטים האבן געזאגט, .אז מײן חברטע דארף נישט זײן אלײן אין א דײטשער װויגונג װען די רוסן װעלן ארײנקומען. ׳,י קאן קומען צו אונדז. זי האט אריבערגעפירט צו מיר אלע זאכן און גאך מיטאג האט זי געזאלט צו מיר קומען. דאם איז געװעזן דעם 1־טן אויגוםט 1944. עס איז אױסגעבראכן אין װארשע דער אויפשטאנד אוגטער דער אנםירערשאפט פון גענעראל בור־קאמאראװםקי. באשע האט גישט געקענט מער קומען צו מיר. בײטאג און בײנאכט האט מען געשאםן. ײ דײטשן צוזאמען מיט אוקראאיגער האבן געשאסן יעדן אײנעפ״ װאס האט נאר ארויסגעשטעקט דעם קאפ. אין צענטן טאג

פון אויפשטאנד זענען די אוקראאינער ארײנגעקומען צו אונדז אין הויז׳ אלע אײנװױנער ארויםגעטריבן און אלץ פארברענט. אזוי האבן זײ געטאן כמעט אין גאגץ װארשע־ מען האט אונדז געפירט אויף דעם ״זיעלעניאק״ אויף גרויעצקא־גאם. דאס איז געװעזן א גרויסער פלאץ. װען מיר זענען דארט אנגעקומען׳ זענען שוין געװעזן טויזגטער מענטשן. די אוקראאינער האבן דארט געשלאגן, געהרגעט׳ פונקט וױ אין כמיעלניק בעת דער אויםזידלונג. מיך און מײן באלע־ באסטע האט מען געפירט קײן דײטשלאנד. די אלטע מוטער אירע האט מען געלאזט אין פוילן און די טאכטער ד׳אט אנטײלגענומען אין אױפשטאנה ...

... פלוצלינג הערט מען שוין שיסן אין די גאסן. א גרויםע בהלה׳ געװײנען׳ געשרײען פון אלע זײטן. מען יאגט ארויס פון די הײזער׳ מען לויפט׳ מען װײםט אבער נישט װוהין. ארויםלויפן פון געטא באדײט טויט. פון אלע זײטן שטײען דײטשן׳ אוקראאינער׳ פאליאקן — מיט געװער אין די הענט׳ גרײט צו מארדן יעדן אײנעם. מײן ליבער זון׳ פײװל׳ זאגט : ...