Y. M. Neiman

... שרייבערישע טריט. זיך באַװוּסט פון זיין אינעװייניקסטן כוח האָט ער אין גיכן גענומען אין לאָדזש אָרנאַניזירן פּעריאָדישע ליטערארישע אויסנאבעס, אין וועלכע ער האָט באַלד נעהאט אן אֶנפירן- דיקע ראָל, כאָטש א חיים לייב פוקס, א פייוו? גאַרפינקעל זענען פון פריער געווען באַקאַנט װוי שרייבערס מיט א רוטין, עס אין געווען נישט פאַנג נאָך דער וועלט-שחיטה פון 4 -1918. ארום ישראל רובין און דעם זשורנאַל ,ס'פעלך" האָבן זיך געזאמלט די דיכטערס דוד זיטמאַן, חיים קרול, י. ה. ראַדאָשיצקי, יצחק בערלינער, ישעיהו שפּינל, מרים אולינאָווער, שרה בוים, ראָזע יאקובאָװויטש; די מיינסטע זענען געקומען פון אומבאַקאַנטע שטעטלעך, אָבער צו זיי זענען צונעשטאַנען די עלטערע תושבים, די אָנערקענטע יצחק קאַ- צענעלסאָן משה בראָדערזאָן, י. מ. ניימאן, הערשעלע. ס'פעלד" האָט נעטראָנן דעם חותם פון יונגשרייבערישע פּרוּוון, אָבער אויך בולטע צייכנס פון טאַלאַנט. אויסנעווינט זיך אין , ס'פעלד" פאר א צייט, איז דערנאָך אויפגעקומען דער זשורנא? , שוועלן", װו ישרא?ל רובין האָט זיך מערער ארויסגעהויבן מיט זיין אייננאַרט, כאָטש דאָ איז צו דער רעדאקציע צונעשטאַנען אויך ח. ?. פוקס. אין , שוועלן" ווייזט זיך ישראל רובין שוין מיט אַן אינטעלעקטועלער רייפקייט, ער שרייבט שוין טאַלענטירטע עסייען וועגן ליטעראטור, ער ברעננט אויך זיינע ליטערארישפּאָלעמישע נאָטיצן, אָבער ער איז נאָך אלץ נישט ישראל ראַבאָ, װאָס אונטער דעם פּען- נאָמען קומט ער שוין אין בולטער צייטיקייט. אנב איז ראַבאָן נישט געווען דער איינציקער פּסעװודנים דעם אַמאָליקן סרול- קעס פון דער פעפער - נאָס. ישראל ראַבאָן דער ביז נאָר אֶר- גינעלער פּאָעט און דערציילער, באַווייזט זיך שפּעטער אונטער

אין רויש פון גרויסן האַנד? ביי נאַָװאָמיעיסקע, וייזט זיך צו קרולן מיטן חברישער ויכטיקייט. די ביידרע געסט פון באַלוט און אַלטשטאָט זענען מער צוריקנעצוינענע מענטשן., י, מ. ניימאַן איז אָבער א מענטש מיט אַנדערע אַמביציעס וי דער רוב קומערס. ניימאַן קלעפּט צו פּלאַסטישער קונסט, כאָטש ער איז נישט קיין מאָלער װוי איטשע ברוינער; ניימאַן שניירט זיך נאָר װי א קונסט-מפונק, ער באַלעקט זיך מיט איעדן פיי- נעם שטריך, מיט אַ פאַרבן-פלעק. און ער האָט א שפּירעװדיק אויער פאר דער מוזיק פון געמעלן וי פון דיכטונג. יחזקאל משה ניימאַן, װאָס האָט מיט טאַטע-מאַמע געוווינט אויפן אַלט- שטאָט, פלעגט וייכן פון דעם קאַנט װאָס איז באַװױינט פון המון-לייט, האָט זיך געטוליעט צו בעסערע לויטע, וי מ'פלעגט זאָגן אין לאָדזשער דייטשמעריש (געווען פון תמיד אָן א מקום פון אַ סך דייטשן, װאָס פאָניע פון פּעטערבורג פלעגט אַרױס- רופן אין אָקופּירטן צאַרישן פּולן; דייטשישע השפּעה האָט זיך דערפאַר געשפּירט אין לאָרזש אויך שפּעטער, ווען ,נאַשאַ פּאֶל- סקאַ" האָט אַלֵיין אויפגעהויבן דעם קאָפּ); ניימאַן האָט מעשה אריסטאַקראָט זיך אויסגעפיינט מיט זיין שרייבן אין ישעיהו אוגערס , לאָדזשער טאַגעבלאָט". אַן אמביציעזער ...

מאָרגנבלאַט?. די צייטוננ איז דערשינען אין דער דרוקעריי פון א. י. אָסטראָווסקי, פּיעטרקאָװער 06. די צייטונג האָט געהאַט צוויי רעדאקטאָרן; ד"ר יהושע גאָטליב און ד"ר אלעק- סאַנדער קאַפּעל (ד"ר מוקדוני). מיטגעאַרבעט אין דער ציי- טונג האָבן: מ. לאזארסאָן, עזרה נגאָלדין, ב. פארעצקי, די אִפּ- טיילונג; , דער קיביצער" האָט רעדאַגירט י. מ. ניימאַן, און לידער און וויצן האָט געשריבן פּנחס קאץ. ...