France

... דער יונגער מאלער ציט באלד אויף זיך די אויפמערקזאמקייט פון זיינע פראפעסארן און קונסט־קריטיקער און ער באקומט אן אקא־ דעמישע סטיפענדיום אויף צו פארן קיין פראנקרייך און האלאנד, כדי זיך צו פארפולקאמען אין דער פלאסטישער קונסט. ...

... אין 1940 אגטלויפט ער קיין פראנקרייך, ווו ער נעמט אן אקטיוון אנטייל אין דער פראנצויזישער אונטערגרונד־באוועגונג. באזעצט זיך נאכן קריג אין פאריז. אין יאר 1946 האט ער אויסגעשטעלט זיין גרויס בילד, וואס האט מיט זיך פארגעשטעלט דער יידישן קאמף אין ווארשאווער געטא, דער אומגלייכער און אזוי וווגדערפולער געראנגעל פון מענטש קעגן דער בעסטיע, דאס בילד האט דאן געמאכט א גרויסן רושם אין דער קינסטלערישער וועלט, און גאלדקארן ווערט בארימט.

... הספר נקלע גם לאמריקה, מקום שם ניסה בעלו להדפיסו, אך המו״לים נמנעו מכך, בידעם שכל הזכויות שמורות ליורשי המחבר ולשארי-בשרו הנמצאים בישראל ובצרפת. לאחר מאמץ לא מועט הצלחנו לרכוש את הספר, אולם מה רבה היתה תדהמתנו משנוכחנו לדעת, שנמסר לנו רק חלק אחד מן ה״אלמאנאך״ — וגם הוא אינו מושלם — החלק המספר על קורות בנדין ואילו יתר החלקים על סוסנוביץ, דומברובה והקהילות הסמוכות, חסרים ואינם.

... ונפצעו יהודים מספר, הוציאה מפלגתנו עלון מיוחד בפולנית בעריכת של חברנו אהרן המפל (עיין ברשימה ״פנקס בנדין״ — המערכת), ומאכסימיליאן ברוכוביץ׳ מקראקא, הוא מ. בורביץ/ סופר יהודי־פולני (מפקד פרטיזאנים של המפלגה הסוציאליסטית הפולנית במחוז מיאכוב. בין הניצולים בצרפת), בשם "למען החרות שלנו ושלכם" שנפוץ במאות טפסים בין צירי הקונגרס של מפלגת הפועלים הסוציאליסטים — פ. ם. ם., שנועד אז בעיר רדום. ...

אחר השחרור פעל לליכוד אנשי שארית הפליטה בקריינבורג, בוואריה, בקהילה מסודרת, ועל אף גילו הצעיר נבחר נשיאה. פעל רבות לשיפור מצבם של העקורים. משהועמדה הנהגת הקהילה על בסיס יציב פרש מנשיאותה, והלך להשתלם. עמד בבחינת־ הבגרות, ואחר־כך למד כימיה ורפואה ברגנסבורג, התקדם יפה בלימודיו. בשמעו שארץ ישראל נתונה להתקפת האויב, נטש לימודיו ואת אביו, הקים קשר עם שליחי הגנה, ואחרי אימונים קצרים בגרמניה ובצרפת, הגיע לארץ ביוני 1948. סיים קורס לקצינים וקיבל תפקיד בגדוד של פלמ״ח. השתתף בכל קרבותיו, נפל בקרב עירק־אל־מנשיה ב־16.10.1948. הובא למנוחת־עולמים בבית־הקברות בנחלת־יצחק ב־29.9.1949. ...

נפגשתי עמו לאחר שנה בצרפת. עייף היה וחולה והשתוקק לחזור לארץ־ישראל, הביתה. ...

... דער שרייבער פון די שורות האט אלס סעקרעטאר געשטאנען אין שטענדיקן קאנטאקט מיט אונזערע לאנדסמאנשאפט ן אין חוץ * לארץ, אץ מיט די שרידים אין פוילן. ווען ס׳האבן באזוכט ישראל אונזערע עסקנים און פילאנטראפן פון אויסלאנד, זעגן איינגע * ארדענט געווארן לכבוד זיי פייערלעכע אסיפות און א "גלעזעל טיי", ווו מיר האבן געמיטלעך פארבראכט, דערמאנענדיק זיך אין די אמאליקע גוטע צייטן, ווען דאם יידישע בענדי ן האט נאך עקזיסטירט. אזעלכע אויפנאמע ס זענען פארגעקומען לכבוד די געסט פון פראנקרייך, אמעריקע, שווייץ און ענגלאנד: יחיאל קא - טינסקי, מאטל גאלד, ה. העלער, מ. שווימער, אברהם לייווער, שלמה פעלדמאן און יאסל ראזענזאפט, וועלכער האט תמיד געשטיצט אונזער פארבאנד מיט גרעסערע שפענדונגען, ווי־אויך נויטבאדערפטיקע יחידים.

... אזוי האלטעם א ן ביז די דייטשן זענען אדיין א ת פראנקרייך, ...

... צרפת ־ ...