Red Army
The army that entered and held David-Horodok beginning in September.
... בשנת 1793 חלה החלוקה השנייה של פולין, ודוד-הורודוק נשארת בתחום הרוסי עד
שנת 1920. משנת 1920 עד 1939 שייכת העיר לפולין. ב-19 בספטמבר נכנס הצבא האדום
ומחזיק בעיר עד יולי 1941, אז נכבשת דוד-הורודוק על-ידי חיילות היטלר. ...... בשנת 1944 שחרר הצבא האדום את דוד-הורודוק מהכיבוש ההיטלריסטי. לא נמצאה בעיר ...... ואכן, היה זה טירוף דעת מוחלט. הבולשביקים, אמנם, גרמו להרס הכלכלה היהודית, אולם
הם היו אלה -- ויחידים היו -- שנלחמו באנטישמיות ונגד הכ:ופיות השונות, שפרעו פרעות
ביהודים. אלפי יהודים הצטרפו אז לצבא האדום, כדי להלחם בכנופיות הפורעים.כעבור זמן קצר הגיעה הידיעה על התבוסה שהצבא האדום נחל על יד ורשה -- שוב החל
אידשקט. הצבא האדום החל בנסיגה -- אי סדר שרר בכל. ...המצב היה משתנה חליפות. פעמים אחדות, עברו את העיר מי שהיו חיילי הצבא האדום
ונפלו בשבי והתגייסו, מרצונם הטוב, לצבא באלאכוביץ, במטרה להגיע הביתה. אלה התנהגו
בהגינות מוחלטת. את העיר עבר גם ה;שטב" של ה,באלאכובצים" עם באלאכוביץ בראש.
כשהיהודים התאוננו לפניו על התנהגות חייליו -- ענה/ שהוראה ניתנה על ידו, לא לבוז את
האוכלוסיה האזרחית, אולם אין הוא אשם, שבין היהודים ,כה רב" מספר הקומוניסטים --
ונגדם נלחמים חייליו... ...שמועות שהצבא האדום עבר את הגבול הסוויטי-פולני על מנת לשחרר את השטח המערבי של
רוסיה הלבנה ואוקראינה. ...מובן שה;מחותנים" הראשיים בשמחה היו הקומוניסטים היהודים שאגב, התחילו לנהוג
מעשה ,בעלי בתים". אליהם הצטרפו אחדים מה,עירונים? הנוצרים -- ,מישצ'ני" בלע'יז שבדוד-
הורודוק. כל היום ועד שעות הלילה המאוחרות, שקקה העיר מהמוני תושבים, ניהלו שיחות
עם אנשי הצבא האדום, התעניינו בצורת החיים בברית-המועצות, שאלו לשלום קרובים. מכירים
וסיפרו על דכוי המיעוטים הלאומיים., ובפרט היהודים, בימי שלטון פולין. ...... חילות הגרמנים התקדמו הלוך והתקדם. הצבא האדום נסוג בבהלה ובאי-סדר. העסקנים
דסוויטיים החלו לעזוב את העיר. מאות בני נוער ומשפחות שלמות שמו פעמיהם אל מה שהיה
קודם גבול סוויטי-פולני במטרה להגיע לרוסיה ולהנצל מידי המרצחים הנאציים. ...... בשנת 1944 שוחררה ד.-הורודוק על-ידי הצבא האדום עטור הנצחון על הכובש ההיטלריסטי
הרצחני. ...... בשבילי החלו אחר כך ימים אין חפץ בהם. אדם מיותר בארץ! ומה שעבר עלי אין בכוחי
לספר, רק הודות לאחדים מידידי, מאכרי הכפר יצאתי לדרך המלך. ז'"א נכנסתי לפלוגת
הפארטיזאנים וממנה לצבא האדום, מה שהיה אתי אחר כך -- לא אספר זה כבר לא חשוב. ...פרשה זו נמשכה כמה חדשים -- עד שהחלו הבנדיטים (בראשות מנהיגם בנדירה, ונקראו
על-שמו : בנדרובצים) לזנב ביהודים. אז הופיעו הפרטיזנים. התחננתי לפניהם כי יצרפוני אליהם
-- והם סירבו. חיליתי פניהם והגברתי תחנוני, ,המיתוני, איפוא, אם אינכם נענים לי" --
הוספתי, עד שנעתרו לי. תחילה שירתי כמה חדשים בשירות הרפואי, מלווה את הפצועים בעגלות
ומטפלת בהם. אחר -- משהוכחתי אומץ לב צורפתי לשירות המודיעין. הוטל עלי לעבור בכפרים,
להיודע מהו מספר החיילים הגרמנים המצויים, מהי כמות הנשק והיכן מצויה מפקדתם. --
משהבאתי פרטים מדויקים היו הפרטיזנים פושטים על אותם מקומות ועושים בהם שמות.
בקלבדיבסקיה-לסה, ליד ז'יטומיר הוקם שדה-תעופה שבו היו מטוסי-הקשר של הצבא האדום
נוחתים, מעלים את פצועינו הקשים ומספקים לנו נשק ואספקה. המטוסים היו באים בלילות
וכדי שידעו את מקומנו העלינו מדורות -- והם נחתו בין המדורות. פעם חג אחד ממטוסי האויב
מעלינו ואנו לתומנו העלינו מדורות. המטוס המשיך טיסתו לעבר קיוב ולאחר כמה שעות חזר
-- וכיבדנו בפצצותיו. ...באחת מפשיטותינו כבשנו את הכפר אמילצ'ינו שליד ז'יטומיר. הגרמנים המונסים היו בטוחים
שאנשי הצבא האדום לפניהם. בשהותנו שם אכלנו ושתינו כאוות נפשנו. נהגנו בשיטת ,קח מזה
והחזר לשני" -- את האחד שדדנו והחזרנו לו את שלקחנו אח"כ מאחר. אחד מתפקידי הרגילים היה
בתצפית. והנה, בשבתי פעם על משמרתי לא הבחנתי שאנשינו עזבו את המקום והגרמנים קרבו
ובאו. לא נעזבתי לנפשי כי נשלח רוכב עם סוס לקחתני, והצלחנו להימלט ברגע האחרון עם כניסת
הגרמנים. היה זה אחד הנסים הרבים שנתרחשו לי. לאחר שנמלטנו מאמילצ'ינו שוב הועמדתי
בתצפית. במרחק ק"מ לערך הלאה מזה, במעבה היער, חנו אנשינו עם תותח, ועלי הוטל להזהירם
מפני אויב קרב. אובדנו של התותח היה טרגי בשבילנו לאין ערוך מאובדנו של איש מאנשינו --
ולא הייתי יוצאת מן הכלל. לפתע שמעתי שעטת פרסות סוסים. ,עמודו" קראתי מיד, ,מי שם ?*
ופלטתי גם את הסיסמה. מצבי האוביקטיבי והסוביקטיבי כאחד היה קשה מנשוא, שכן כשלון
כלשהי במילוי התפקיד -- גם אם לא נגרם באשמת עושהו -- פירושו ...מות. שוב נתמזל מזלי
והיו אלה אנשינו. לאות הערכה הוענקה לי מדליה, אך לא היה סיפק בידי לקחתה. ...... 5 אחות ראשית
בלבוב באנו במגע עם הצבא האדום. הוטל עלי לשמש אחות ראשית במשלוח של פצועים
וחולי טיפוס שהועברו לעורף. מהם ששכבו על הארץ מתפתלים בכאבים ונאנקים. שבוע ימים
שימשתי בתפקיד זה עם הצבא האדום. בשבוע זה כרינו קבר לאחד פרטיזן, שניצל מקרבות
רבים ונפל באקראי. אמרתי על קברו כמה מלי-הספד.כאשר העובר לפני התיבה, יהודי שנפשו דוויה, בעל קול ערב התחיל ב,הנני העני ממעשיי
-- זלגו הדמעות מעיני כל ללא הפוגות. באותו רגע הגיע, רכוב על סוסו מפקד הפלוגה --
פולקובניק סאטאנובסקי. הוא ביקש להפסיק לרגע את התפלה ואמר : ,רבותי, אל לכם לבכות,
הן כולנו חיים ואין החיים צריכים לבכות. מהלומות הצבא האדום שנותכו על הגרמנים בכל
החזיתות אילצום לסגת. לא רחוק היום שהחייל הרוסי יטייל על חורבות גרמניה המקוללת ועל
פגריהם של הרוצחים. יום הנקמה קרב ובא. אולם דוקא עכשיו עלינו לחזק את ערנותנו. כל
הגשרים ומסילות הברזל נהרסו על ידינו ועל ידי פלוגות פרטיזנים אחרות. הנסיגה, איפוא, קשה
עליהם וביודעם שאנחנו הפרטיזנים מהוים סכנה גדולה להם, הם שלחו דיויזיות מיוחדות מצד
מזרח ומערב כדי להשמידנו. אוירונים רוסיים מצניחים לילה, לילה קבוצות פרטיזנים שתפקידם
למקש את דרכי הנסיגה לאויב. אנחנו מפילים חללים רבים ביניהם. אפס, גם קרבנותינו אנו רבים
הם. מפינסק ועד מוזיר וזשיטומיר השאירו הגרמנים אדמה חרוכה. על פי הוראות המטה הראשי
במוסקבה, יש להשמיד ללא רחם את כל גרורי הגרמנים והבוגדים. במחנה הפליטים שלי נתגלתה
משפחה של מרגלים גרמנים. למעלה משתי עשרות בחורים יקרים שלי ניספו בגללם. הלילה
תשיגם ידנו הנוקמת, כל המשפחה -- שמונה אנשים במספר ייתלו על חבל. ...אין יאר" 1793 קומט פאר די צווייטע טיילונג פון פוילן און דאוויד"האראדאק בלייבט
ביי רוסלאנד ביזן יאר 1920. פון יאר 1920 ביז סעפטעמבער 1939 געהערט דאוויד-האראדאק
צו פוילן. דעם 19-טן סעפטעמבער 1939 גייט אריין אין דאוויד"האראדאק די רויטע ארמיי.
אין יולי 1941 ווערט דאוויד-האראדאק איינגענומען דורך די היטלעריסטישע חיילות און אין
4 ווערט דאוויד"האראדאק צוריק פאראייניקט צו רוסלאנד. ...... ביי דער ערשטער בעסטער געלעגנהייט האבן זיי געשטעלט א באוואפנטן ווידערשטאנד
דער רויטער ארמיי. (די יידן האבן זיי דאן אויך מיטגעהאלפן און דערפאר טייער באצאלט,
אבער וועגן דעם אין א שפעטערדיקן קאפיטל). אין די ראיאן ארגאנען פון דער באלשעוויסטישער
מאכט, איז די קריסטלעכע באפעלקערונג פון דאוויד"האראדאק געווען באצייכנט ווי אן אויס-
געשפראכענער קאנטר-רעוואלוציאנערער עלעמענט.... ווען אין יאר 1944, האט די רויטע ארמיי באפרייט דאוויד"האראדאק פון די מערדעריש-
היטלעריסטישע אקופאנטן, האבן זיי שוין אין שטעטל קיין איין לעבעדיקן ייד ניט געפונען.
זיי האבן אויך ניט געטראפן די גויישע אנפירער פון דאוויד"-האראדאק. וועלכע זענען מיטגעגאנגעז
מיט דער אפטרעטנדער דייטשישער ארמיי. ...זיי האבן ניט געקענט פארשטיין די סיבה וואס האט געבראכט די יידן צו שטעלן
א ווידערשטאנד די באלשעוויקעס. אין יענער צייט איז דאס ווירקלעך געוועז א טירוף הדעת.
ד"י באלשעוויקעס האבן טאקע עקאנאמיש רואינירט דעם יידישן מיטלשטאנד, אבער זיי זענען
דאן געווען די איינציקע, וואס האבן געקעפט קעגן אנטיסעמיטיזם און קעגן אלע באנדעס. וואס
האבן פאגראמירט יידן. אין יענער צייט זענען דוקא טויזנטער יידן אריין אין דער רויטער ארמיי,
כדי צו קעמפן קעגן די באנדעס. ...מיט געמישטע געפילן האט די יידישע באפעלקערונג אויפגענומען די נייע מאכט. פון
איין זייט איז מען געווען צופרידן, ונאס מען איז אויסגעלייזט געווארן פון דער פוילישער מאכט,
וועלכע האט באוויזן פאר דער קורצער צייט פון איר הערשאפט ארויסצוווייזן איר אנטיסעמיטישן
פרצוף. איבערהויפט אלז מען געווען צופרידן, וואס ס'האט זיך סוף-סוף געענדיקט די שפאנונג
פון לעצטן מאנאט. פון דער צווייטער זייט, אבער, איז דאוויד-האראדאק מיטן אריינטרעטן פון
דער רויטער ארמיי, אפגעשלאסן געווארן פון דער אויסערלעכער וועלט. ס'איז איברגעריסן
געווארן די פארבינדונג מיט אמעריקע און ס'איז אפגעשלאסן געווארן דער וועג קיין ארץ-ישראל,
וווהין פיל יוגנטלעכע האבן זיך געגרייט עולה צו זיין. ...... אין די דאזיקע פאר וואכן פלעגט זיך די לאגע פון מאל צו מאל בייטן. ס'זענען עטלעכע
מאל דורכגעגאוגען דורך דאוויד-ראראדאק טיילן מיליטער וועלכע זענען באשטאנען פון געווע-
זענע רויט-ארמייער, וואס זענען אריינגעפאלן אין געפענגעניש צו די פאליאקן. זיי האבן זיך
פרייוויליג מאביליזירט אין באלאכאוויטשעס ארמיי מיטן אויסשליסלעכן צוועק צו דערגרייכן
זיך אהיים. די דאזיקע טיילן האבן זיך געהאלטן קארעקט. ...... ס'הויבן אַן ארומגיין קלאנגען, אז די רויטע ארמיי האט איבערגעשריטן די סאוויעטיש-
פויליש גרענעץ, גייענדיק באפרייען די מערב-געביטן פון ווייסרוסלאנד און אוקראינע. ...... דעם 19-טן סעפטעמבער באגינען האבן די פאליאקן, נאכדעם, ווי אלע זייערע טיילן
האבן שוין איבערגעשריטן דעם טייך הארין, וועלכער האט צוטיילט די שטאט אויף צווייען,
אויפגעריסן די בריק און זיך פארבאריקאדירט אויף דער צווייטער זייט פון טייך. גלייך נאך זיי
קומען אֶן די שטורם-אפטיילונגען פון דער רויטער ארמיי. ביים טייך קומט פאר א קורצע
איבערשיסונג צווישן ביידע צדדים. ס'ווערט דערשאסן איין רויטארמייער און א צווייטער ווערט
פארווונדעט. די פאליאקן טרעטן אבער גאנץ שנעל אפ; די סאפיארן-אפטיילונג פון די סאוויעטן
שטעלט שנעל צונויף א פאנטאן-בריק איבעון טייך און די רויטארמייער זעצן פאר זייער
ווייטערדיקן וועג. ...נאכדעם, ווי די איבערשיסונג צווישן די פאליאקן מיט די אפטיילונגען פון דער רויטער
ארמיי האט זיך געענדיקט, האט די גאנצע יידישע באפעלקערונג (און ניט נאר די יידישע), ארויס
אין די גאסן און מיט פריידיקע גליקלעכע געזיכטער אויפגענומען די אפטיילונגען פון דער
רויטער ארמיי, וועלכע האבן אֶן אויפהער געשטראמט פון מזרח אויף מערב. ...נאך מיטאג, איז אונטערן פרייען הימל איינגעארדנט געווארן א מיטינג און די פארשטייער
פון דער רויטער ארמיי האבן געהאלטן רעדעס, אין וועלכע זיי האבן צוגעזאגט א פריי און
גליקליך לעבן פאר די איינוווינער פון דל באפרייטע געביטן פון מערב-ווייסרוסלאנד און מערב-
אוקראינע. ,ניט מער קיין אונטערדריקונג, פעלקער-האס און ארעמקייט וועט זיין דער גורל
פון די באפרייטע ברידערלעכע פעלקער פון מערב-אוקראינע און מערב-ווייסרוסלאנד -- פון
היינט אַן וועלן זיי געניסן פון וווילשטאנד, פרייהייט, ברידערלעכקייט, ליבע און ארבעט אונטער
דער שטראלנדער זון פונם גרויסן פעלקער פירער חבר סטאלין" -- דאס איז געווען די קווינט-
עסענץ פון די רעז'עס. וועלכע זענען געהאלטן געווארן אויפן אויבנדערמאנטן מיטינג. ...... אט האבן זיך אנגעהויבן באוועגן גרויסע טיילן פון דער רויטער ארמיי פון מזרח אויף
מערב, מ'האט געפילט אז די מלחמה דערנענטערט זיך מיט ריזן שריט. ...... די דייטשישע חיילות זענען מיט א געוואלטיקער קראפט געגאנגען פארויס. די רויטע
ארמיי, האט אין אומארדענונג און בהלה, אפגעטראטן. די סאוויעטישע פירער פון שטאט האבן
זיך גענומען עוואקואירן. ...נאכן צוריקקער פון דער דאזיקער ,דעלעגאציע" האבן זיך פארשפרייט קלאנגען, אז די
רויטע ארמיי האט אנגעהויבן אנגרייפן און צורלקשטויסן די דייטשן. אן אימה איז אנגעפאלן אויף
דער ,דעלעגאציע" און זיי זענען אנטלאפן אין פינסק. ליידער האט זיך אין א פאר טעג ארום
ארויסגעוויזן די ידיעה פאר א ניט ריכטיקער און די ,דעלעגאציע" איז צוריקגעקומען אין שטאט
און מיט זיי די דייטשן. ...... אין 1944 איז דורך דער רויטער ארמיי באפרייט געווארן דאוויד-האראדאק פון די
מערדערילשע היטלעריסטישע אקופאנטן.
ליידער האט זיך שוין דאן קיין איין לעבעדיקער ייד אין שטאט ניט געפונען. ...יאר-הונדערטער זענען פארביי, פיל שטורעמס און מלחמה'ס מיט פארשיידענע באנדעס
זענען פארשווונדן און דאס לעבן אין שטעטל האט זיך ניט געענדערט. די באציאונגען צווישן
די איינוווינער אין שטעטל זענען. אין אלגעמיין, געווען ניט קיין שלעכטע. אין דער צייט פון
דער ערשטער וועלט-מלחמה. ווען אין שטעטל איז אריין באלאכאוויטש מיט זיין באנדע, האבן
די ווייסרוסן פארהיט דִי יידן פון טויט, אויסבאהאלטנדיק זיי ביי זיך. די סאלידארישקייט פון
דער באפעלקערונג האט זיך אויך ארויסגעוויזן, וועז אין א צייט ארום זענען געקומען רויט-
ארמייער און געוואלט רעקוויזירן ביי דעם פוילישן פריץ די בהמות. די יידן מיט די ווייסרוסן
האבן ניט איינגעשטימט מיט דעם און געשטעלט א פיזישן ווידערשטאנד. דאס שטעטל איז ...דורכן שטעטל זענען דאז דורכגעגאנגען פיל פון די היטלעריסטישע חיילות אויף מזרח.
אין א פאר טעג שפעטער, האבן זיי זיך צוליב די שלעכטע וועגן אומגעקערט צוריק, כדי
פארטצוזעצן דעם מארש דורך אן אנדער וועג. אין שטעטל האט דאס ארויסגערופן א קלאנג,
אז די דייטשן ווערן צוריק געטריבן דורך דער רויטער ארמיי. דאס האט אויסגענוצט דער ניי-
באשטימטער בירגערמייסטער און שווארץ-מאהניק, דער פעלדשער איוואן מארייקא, וועלכער
איז דאן געפארן אין פינסקער געסטאפא"שטאב און געמאלדן, אז די יידן פארשפרייטן די
אויבנדערמאנטע קלאנגען און אז זיי, די יידן, האבן באפאלן די אפטרעטנדע דייטשישע ארמיי.
דער דאזיקער געמיינער פאלשער בלבול האט געבראכט דעם בלוטיקן 17-טן אב ה'תש"א (1941). ...... יצחק (איצל) נחמנאוויטש איז אין צייט פון דער צווייטער וועלט-מלחמה געווען אין ראטנפארבאנד. גלליךר
נאך דער ענדע פון קריג, האט ער, אלס רויטארמייער, באזוכט דאוויד-האראדאק און מיט די אייגענע אויגן געזען
דעם חורבן פון שטעטל. יעצט געפינט ער זיך אין די פאראייניקטע-שטאטן פון אמעריקפ.... אין קאלווארייסקאיא-לעסא, נעבן זשיטאמיר, איז אויסגעבויט געווארן א פלי-פלאץ, ווו
ס'האבן געלאנדעט סאוויעטישע פארבינדונגס-אעראפלאנען פון דער רויטער-ארמיי, וואס האבן
מיטגענומען אונזערע שווער-פארוווּנדעטע און אונז איבערגעלאזט פארזארגונג און געווער.... אין איינעם פון אונדזערע איבערפאלן האבן מיר איינגענומען דעם דארף עמילטשאנא,
נעבן זשיטאמיר. די אפטרעטנדע דייטשן זענען געווען זיכער אז פאר זיי שטייען זעלנער פון
דער רויטער-ארמיי. אין דער צייט פון אונזער פארהאלטן זיך אויף דעם פלאץ האבן מיר געגעסן
און געטרונקן אן אויפהער. מיר האבן זיך געפירט לויט דער סיסטעם : ,נעם ביי דעם און גיב
אוועק יענעם"... ביי איינעם האבן מיר אוועקגענומען און אים צוריק אוועקגעגעבן דאס וואס מיר
האבן נאכער אוועקגענומען ביי אן אנדערן.אין לעמבערג זענען מיר געקומען אין בארירונג מיט דער רויטער ארמיי איך בין
נאמינירט געווארן אלס הויפט-שוועסטער אין א טראנספארט פון פארווונדעטע און טיפוס-
קראנקע אין הינטערלאנד. א טייל זענען געלעגן אויף דער ערד. א וואך צייט האב איך דערפילט
די פונקציע אין דער רויטער ארמיי. אין דער זעלביקער וואך האבן מיר געגראבן א קבר איינעם
א פארטיזאן וואס איז געראטעוועט געווארן פון א סאך קאמפן און איז געפאלן צופעליק. אויף
זיין קבר האב איך געזאגט א קורצע טרויער-רעדע... ...... וואס האט אונדז געטראפן.
אנטלויפנדיק פון דער פינסטערער געטא, פון דער דייטשער מערדערישער האנט, זיך ארומ-
וואלגערנדיק אין אלע בלאטעס, לוזשעס. וועלדער און זומפען, איינזאם, עלנט, ערגער ווי א הונט.
איז אין מיין געדאנק געווען נאר איין מחשבה -- ווי גיט מען צו וויסן מיין שוועסטער און
ברודער ? וועט כאטש עמיצער פון אונדזער משפחה וויסן נאך מיין טויט, וואס איך האב איבער-
געלעבט ? ניט איינמאל האב איך געוואלט א סוף מאכן צו מיין לעבן. נאר דערמאנענדיק זיך אן
אייך, האב איך זיך געשטארקט. איך האב אלץ געהאפט -- אפשר, און האב מיט'ן גרעסטן מוט
אלץ איבערגעטראגען. מיין איינציגע שטרעבונג איז געווען ווען עס איז צו נעמען געווער
אין האנט און נקמה נעמען. ניט גרינג איז עס מיר אנגעקומעז אריינצוגיין אין פארטיזאנישן
אטריאד. פון אטריאד בין איך אריין אין דער רויטער ארמיי. געווען אין ליטע, לעטלאנד, דערנאך
אויפן פראנט הינטער ווארשע, און געענדיקט אינ'ם פינסטערן בערלין. פאר אונדזער אומשולדיק
פארגאסן בלוט האב איך נקמה גענומען. נאר די גרויסע וווּנד קען זיך ניט פארהיילן". ...... המצב הוסיף להיות מתוח, ואנו נשארנו על משמרתנו פרט לשעת התקיעות בראש-השנה.
כעבור שבועיים נודע לי מפי משה מרגולין ושמחה מישלוב, שהצבא האדם יבוא בקרוב לד.-הורודוק,
ואכן, ב"19/9, בשעה 6 לפנות בוקר נכנס הצבא האדם העירה. הישוב היהודי נשם לרווחה. החוליה
שלי, בת חמשת הכבאים, ששמרה על גשר אולשן, פגשה ראשונה את הצבא האדם עם כניסתו.
הללו חשבונו למשטרה פולנית, וכיונו את נשקם לעברנו, עד שעלה בידינו להוכיח מי אנו. הם
לא עזבונו ויחד התקדמנו לעברה השני של העיר אל גשר ההורין. ליד ביתו של משה בורוכין
ירו 3 חיילים פולנים לעברנו כי לא רצו למסור את העיר ללא מאבק. שני לייטננטים מן הצבא
האדום נפלו בקרב שנתלקח.עם אנשי הצבא האדום, התעניינו
- activity:
- spoke with residents
שבו היו מטוסי-הקשר של הצבא האדום
The text directly links the aircraft and support to the Red Army, but does not explicitly state organizational affiliation.
די רויטע ארמיי האט אנגעהויבן אנגרייפן און צורלקשטויסן די דייטשן
The text describes a military confrontation, not organizational affiliation.
זענען געקומען רויט- ארמייער און געוואלט רעקוויזירן
- action:
- attempted livestock requisition
די פונקציע אין דער רויטער ארמיי
- role:
- head nurse
- duration:
- one week
מפי משה מרגולין ושמחה מישלוב, שהצבא האדם יבוא בקרוב
OCR form of the army name is unclear.
- context:
- reported its imminent arrival
מפי משה מרגולין ושמחה מישלוב, שהצבא האדם יבוא בקרוב
OCR form of the army name is unclear.
- context:
- reported its imminent arrival
The Red Army entered David-Horodok on September 19 and held the town until July 1941.
In 1944, the Red Army liberated David-Horodok from the Nazi occupation; its role is liberator, not perpetrator.
The Red Army suffered defeat near Warsaw, then retreated in disorder.
The Red Army entered David-Horodok after Polish forces withdrew across the Horyn River.
Jewish and other residents welcomed the Red Army with public celebration and speeches.
The Red Army liberated David-Horodok in 1944.
Michael Nosentschuk subsequently joined the Red Army.
Soviet liaison aircraft evacuated wounded partisans and delivered weapons and supplies.
The narrator served one week as chief nurse for wounded and typhus patients transferred to the rear.
Partisan units destroyed bridges and railways to hinder the German retreat.
The Red Army entered David-Horodok on September 19, 1939.
The local Christian population mounted armed resistance against the Red Army after the opportunity arose.
Bolsheviks reentered David-Horodok on 19 September 1939; the passage does not identify them as the Red Army.
The Red Army liberated David-Horodok in 1944 and found no living Jews there; remove the Jews as a SURVIVOR participant.
The Red Army entered David-Horodok, after which the town was isolated from the outside world.
The Red Army began withdrawing after its defeat behind Warsaw.
Polish forces began withdrawing westward from David-Horodok as the Red Army approached from the east; the quoted passage does not establish 1939-09-07.
Red Army assault units entered after Polish forces withdrew and crossed the river.
A brief exchange of fire killed one Red Army soldier and wounded another.
Residents welcomed Red Army units on the main street after fighting with Polish forces ended.
The Red Army liberated David-Horodok in 1944.
Soviet liaison aircraft landed at the Kalvareyskaia-Lesa airfield and carried away seriously wounded people.
The narrator served as a head nurse in a wounded and typhus patients transport for one week.
The narrator entered the Red Army after partisan service.
The Red Army entered David-Horodok on 19 September 1939.